Het Delft van Toen: Herman Weyers

DELFT – Al jaren vinden in onze historische stad de mooiste evenementen plaats en in het verleden was Herman Weyers bij veel daarvan betrokken. Delftdag, Lichtjesavond, de intocht van Sinterklaas, Koninginnedag, de Grachtenconcerten of de viering van 750 jaar stadsrechten: stuk voor stuk droegen ze mede zijn handtekening. Zijn Delftse carrière begon in het klaslokaal en mondde uiteindelijk uit in het Vermeer Centrum Delft.

Door Doris Steijger

Naar de torens van Delft
Zijn eerste indruk van Delft staat hem nog helder bij. In 1980 begon hij als 22-jarige zijn carrière als onderwijzer. ‘Ik kwam uit Haarlem, ook een mooie en historische stad. Maar Delft heeft iets bijzonders. Toen ik de stad binnenkwam zag ik meteen de torens: een prachtig aanzicht.’ Het Delft van toen en het Delft van nu is volgens hem wel een heel ander aanzicht.  ‘Waar nu het Vesteplein en Bastiaanplein zijn, lag toen gewoon een enorm parkeerterrein. De stad van 1980 is niet meer te vergelijken met het Delft van nu.’ Hij begon als leerkracht in de Gilliswijk in Buitenhof, destijds een van de meest bevolkte wijken van Europa. ‘Vanuit de hele wereld kwamen mensen kijken hoe die wijk hier was neergezet. Voor mij was het vooral de plek waar ik lesgaf.’ Leraar zijn was toen net als nu een veelzijdige baan. ‘Ik had op een dag een net nieuwe rode trui aan. Een jongen had moeite met het openen van zijn vulpen: of ik even kon helpen? Ik maak hem open en de inkt spuit eruit op mijn nieuwe trui. Ik was niet blij en dat merkten de kinderen natuurlijk. Kort daarna, tijdens het kerstfeest, kreeg ik van de hele klas een nieuwe rode trui cadeau. Terwijl de oude allang schoon was!’

Weg van het schoolbord
Toch begon het na twintig jaar te kriebelen. Wat als zijn hobby – evenementen organiseren – zijn beroep zou worden? In 1995 waagde Herman de sprong. ‘Je kunt beter vragen welk evenement ik niet heb georganiseerd,’ zegt hij lachend. Herman bewaart levendige herinneringen aan die tijd. Zo herinnert hij zich een grachtenconcert waarbij een oudere vrouw met haar scootmobiel per ongeluk in de Binnenwatersloot belandde. ‘We hebben haar eruit gehaald en naar huis gebracht. Later die avond zat ze gewoon weer bij het concert. Dat soort momenten vergeet je nooit.’ Soms waren de evenementen ronduit spectaculair. ‘Tijdens Delft 750 jaar stadsrechten lieten we een Italiaanse koorddanser lopen van de toren van de Nieuwe Kerk naar de toren van het Stadhuis, 27 meter hoog, zonder beveiliging. Doodeng, maar hij deed het meerdere keren. Zoiets zou nu ondenkbaar zijn, maar toen was het een sensatie.’

Het Vermeer Centrum Delft
Na jaren in de evenementenwereld kwam er in 2007 een nieuwe uitdaging: het Vermeer Centrum Delft. Het net geopende informatiecentrum werd failliet verklaard, maar samen met notaris Wim Boelens, de eigenaar van het gebouw en vele vrijwilligers slaagden ze erin dit centrum nieuw leven in te blazen. ‘Je kunt twee dingen doen: niks, of kijken hoe je het kunt repareren. We hebben het overgenomen, met steun van de pandeigenaar, de gemeente en veel vrijwilligers. En kijk nu: jaarlijks ontvangen we ruim 50.000 bezoekers van uit de hele wereld.’ Wat hem het meest trots maakt, is de inzet van vrijwilligers. ‘We werken hier met zeventig mensen, van begin twintig tot 89 jaar oud. Sommigen zijn er al vanaf het begin bij. Zonder hen zou dit centrum niet bestaan. Zij doen dit uit liefde voor de stad en voor Vermeer.’ Onder zijn leiding groeide het centrum uit tot een internationale speler. Tentoonstellingen reisden naar Japan, Taiwan en New York. ‘In Taiwan, waar nauwelijks originele kunststukken komen, was de belangstelling enorm. Dat maakt duidelijk hoe bijzonder Vermeer wereldwijd wordt gezien, en daarmee ook Delft.’ Volgens Herman is Delft het ideale canvas voor ideeën wanneer bewoners en ondernemers als vrijwilligers samen de schouders eronder zetten. ‘Als je ziet wat we hier met zeventig vrijwilligers hebben opgebouwd, dan weet je dat enthousiasme en samenwerking bergen kunnen verzetten.’ Het is precies die mix van betrokkenheid en inzet die Delft steeds opnieuw vormgeeft.