Henk Lukassen
Henk Lukassen Foto: Guy van Rijn

Hoe is het nu met Henk Lukassen?

Algemeen

Henk Lukassen (74) begon met voetballen bij ESDO in Den Haag, maar verruilde het Haags kwartiertje later voor de Delftse helft. In Delft speelde hij bij Wippolder en DHL. Naast het voetbal is scheidsrechteren zijn passie geworden. 

Door Guy van Rijn

Hoe kijk je terug op je sportcarrière?
Ik ben van origine een Hagenaar en ik begon mijn voetbalcarrière bij ESDO in Den Haag. Daar heb ik vijftien jaar gevoetbald waarvan de laatste twee-/drie jaar in het eerste en het tweede. In 1970 ben ik naar Delft verhuisd om bij TNO te gaan werken. Een collega bij TNO speelde bij Wippolder en ik had geen zin om telkens naar Den Haag op en neer te rijden voor het voetbal. Zodoende ben ik ook bij Wippolder gaan voetballen.

Bij Wippolder heb ik uiteindelijk vijftien jaar gevoetbald, altijd in het eerste. Mijn oudste zoon ging bij Wippolder voetballen, maar mijn jongste ging naar DHL. Op zaterdag werd ik dus ‘in tweeën gesplitst’. Op een bepaald moment werd ik door iemand van DHL gevraagd of ik daar bij de veteranen kwam voetballen. Vanwege de leeftijd hield het spelen in het eerste team voor mij toch wel een beetje op. Daarnaast wilde ik toen liever voor de gezelligheid gaan voetballen. DHL is echt een sociale vereniging, en daarom ben ik bij DHL gaan voetballen.

Bij Wippolder floot ik een keer een jeugdwedstrijd. Jaap de Vries, toen voorzitter dan Wippolder, zag me fluiten en zei dat ik voor de KNVB moest gaan scheidsrechteren. Ik ben toen een basiscursus scheidsrechter bij de KNVB gaan doen en daarna KNVB-scheidsrechter geworden. Op een gegeven moment ben ik de zogenoemde ‘groep 2’ gaan fluiten, wat landelijke KNVB-wedstrijden zijn. Een keer heb ik zelfs een Nederlands Kampioenschap gevlagd. Het scheidsrechterschap is echt mijn passie geworden. In het begin floot ik vooral seniorenwedstrijden, maar vanwege de zware inspanning die dat vergde ben ik overgestapt naar jeugdwedstrijden.

Wat zijn de mooiste momenten geweest?
Dat was vooral toen ik nog bij de senioren floot. Vooral op de Zuid-Hollandse eilanden waar ik toen veel floot heb ik mooie wedstrijden meegemaakt. Ook wedstrijden bij R.C.L. Leiderdorp waar ik vaak kwam waren mooi. Wat me ook bij is gebleven zijn wedstrijden zoals tussen ’s Gravenzande en Kapelle aan de IJssel, wat eigenlijk derby’s waren. Ik heb nog gefloten bij DHC tegen Graafschap. Dat waren vriendschappelijke wedstrijden maar wel ontzettend leuk om te fluiten.
Wat doe je tegenwoordig?
Jeugdwedstrijden fluiten doe ik nu ongeveer twaalf jaar, en in totaal fluit ik nu bijna vijfenveertig jaar. Op een gegeven moment waren mijn knieën versleten en heb ik twee kunstknieën gekregen. Ik dacht dat ik nooit meer zou fluiten, maar gelukkig toch wel. Tegenwoordig fluit ik veertien tot zestienjarigen in de eerste teams. Ik hoop dit seizoen nog te kunnen afmaken als scheidsrechter en daarna volledig te stoppen. Mijn kunstknieën zijn nu al bijna zestien jaar oud en ik krijg er steeds meer last van.

Ik zit in de organisatie van de DSW RODI Media zh Delftse Beloftencompetitie. Verder doe ik bij DHL vrijwilligerswerk. Iets wat ik nu alweer dertig jaar doe is fluiten op de Dallas Cup in de VS. Dat is een toernooi waarbij jeugdteams van over de hele wereld meedoen. Volgend jaar ga ik waarschijnlijk voor de laatste keer mee. Tot slot ga ik vaak naar de wedstrijden van mijn kleinkinderen op zaterdag.