Hoe is het nu met Wesley Smits?

Wesley Smits (45) begon als 7-jarige jongen met voetballen bij Concordia. Al snel bleek dat hij talent had en vertrok hij naar DHC, waar hij alle jeugdelftallen heeft doorlopen. Uiteindelijk heeft hij, na een vervelende periode, bij Wippolder en Full Speed toch nog mooie jaren meegemaakt in het eerste.

Door Frank van der Steen

Wanneer bleek dat je talent had?
Ik had nog nooit een bal aangeraakt toen ik bij Concordia begon, maar toen ik voor het eerst mocht meedoen scoorde ik gelijk zeven doelpunten. De club zag toen eigenlijk gelijk dat ik te goed was voor Concordia en het jaar daarna ben ik dan ook naar DHC gegaan.

Hoe kijk je terug op je tijd bij DHC?
In die tijd was DHC natuurlijk de club waar je wilde spelen, uitspelende clubs waren altijd onder de indruk van het stadion. Voor mij was dus al snel duidelijk dat ik hier wilde gaan voetballen, wat gelijk goed uitpakte. Ik heb altijd in de selectie elftallen gespeeld en begon als linksbuiten, maar Peter Vlasveld heeft mij uiteindelijk omgetoverd tot linksback. In de jeugd speelde ik met spelers als Joris Aerns, Remy Kooijmans en Laurens Kok. In onze gloriejaren in de C1 wonnen we echt alle prijzen die er te winnen vielen, van internationale toernooien tot het kampioenschap.

En daarna?
Net toen de scouts een beetje op de loer lagen heb ik zeker een jaar moeten missen door een noodlottig ongeluk met mijn oog. Mijn linkeroog raakte zwaar beschadigd, wat er na een aantal operaties voor heeft gezorgd dat ik dat oog ben verloren. Helaas heeft dit mijn voetbalcarrière wel heel erg nadelig beïnvloed, want ik was pas 14 jaar en we speelden echt op hoog niveau.

Daarna ben je wel weer gaan voetballen?
De wereld zag er voor mij compleet anders uit, ik zag namelijk geen diepte meer. Die diepte moest ik zien terug te krijgen, maar in het begin liep ik echt als een kip zonder kop in het veld. Dat heeft echt wel een paar jaar geduurd, maar ik heb wel een paar stapjes terug moeten doen. Ik heb nog wel een jaar in het tweede van DHC gespeeld, maar uiteindelijk ben ik via Erwin Stoelinga bij Wippolder in het eerste terechtgekomen.

Hoe was dat voor jou?
Bij Wippolder heb ik een aantal seizoenen onder Peter van Velzen gespeeld, wat ik een hele fijne trainer vond. Ik had een topconditie, want die man liet je lopen hoor! Daar moet je ook tegen kunnen, maar dat paste goed in mijn straatje. Toen hij bij Wippolder vertrok ben ik naar Full Speed gegaan.

Daar heb je toen lang gespeeld?
Bij Full Speed heb ik tot mijn 30e in het eerste gelopen. Hier heb ik altijd plezier gehad met de jongens onderling, maar kreeg ik ook altijd veel energie van het publiek langs de lijn. Ook is mijn vader nog een tijdje leider geweest en hebben we in de kantine zeker wat avonduurtjes versleten! Wat voor mij wel een beetje ontbreekt is een kampioenschap, dat hoop je toch een keer mee te mogen maken.  

Wat doe je tegenwoordig?
Een jaar of negen geleden ben ik vanuit vast dienstverband voor mezelf begonnen als installateur van gas, water en elektra. Eerst alleen op avontuur, maar al snel groeiende en nu met drie toppers vast erbij gaan we elke dag met twee bussen op pad. De andere kant van de medaille is wel dat je weinig vrije tijd hebt, waardoor ik helaas niet zo vaak meer langs de voetbalvelden te vinden ben!