Hoe is het nu met Derk Meijer?

DELFT - Derk Meijer (27) begon op jonge leeftijd met hockeyen bij Cartouche. Na een paar jaar besloot hij om bij het Delftse Ring Pass te gaan spelen, waar hij mooie jaren beleefde. Hoe kijkt hij terug op deze periode en hoe gaat het nu met hem?

Door Frank van der Steen

Hoe ben je destijds bij Ring Pass beland?
Ik ben bij Cartouche begonnen met hockeyen en het was voor mij al vroeg duidelijk dat ik keeper wilde worden. Veel leeftijdsgenoten van me zaten op een gegeven moment in district teams, maar hadden geen keeper. Zo ben ik als 13-jarige bij Ring Pass terechtgekomen.

Kwam je toen gelijk in het eerste team?
Ja, ik kwam toen in de C1 van Ring Pass en we werden dat jaar meteen landskampioen! Toen ik tweedejaars B was ben ik doorgeschoven naar heren 1, wat in eerste instantie kwam door een blessure van de keeper. Gelukkig mocht ik blijven keepen en uiteindelijk heb ik nog ongeveer vier jaar bij de heren gespeeld.

Wat zijn voor jou de mooiste momenten in Delft?
Dat begon in mijn eerste jaar al toen we landskampioen werden, wat heel mooi was. Ook de promotie naar de Overgangsklasse, toen het op één na hoogste niveau, met de heren was heel mooi.  Het jaar daarna handhaafden we ons in de Overgangsklasse zonder play-outs, wat bij de club ook nog nooit eerder was gebeurd! Op dat soort momenten stond de club ook echt op z’n kop en was het één groot feest. Elk jaar bij de heren voelde voor mij eigenlijk wel als een hoogtepunt, al helemaal omdat ik nog heel jong was.

Wat maakt Ring Pass een bijzondere club?
Het is een echte familie- en vriendenclub. Toen ik als 15-jarige bij de heren binnenkwam werd ik, ondanks dat zij veel ouder waren, echt opgevangen alsof ik echt een van hun was. Ik heb me daar nooit heel jong gevoeld, wat toch wel iets zegt over de sfeer en het niveau van de club.

In 2016 ben je naar HC Rotterdam gegaan?
Ik ben in 2016 naar Rotterdam gegaan omdat ik het graag wilde proberen en wilde kijken hoe het er op dat niveau aan toe ging, ik had niet het idee dat ik gelijk eerste keeper ging worden. Helaas kreeg ik in de eerste paar jaar te maken met twee blessures. Eerst een meniscusscheur, wat zo’n zes maanden heeft geduurd. Vervolgens was ik weer een tijdje fit, tot ik mijn pols brak en er weer zo’n vijf maanden uit heb gelegen. Gelukkig ben ik nu al een aantal jaar eerste keeper!

Je speelde in 2021 zelfs je eerste interland?
Ja dat was in november tegen België. Dat was voor mij heel mooi, maar helaas was er door corona geen publiek aanwezig. Inmiddels heb ik gelukkig wel ervaring met grote stadions en veel publiek. Zo mocht ik in 2023 mee naar het EK in Duitsland, wat voor mij de eerste keer was dat ik alles van begin tot eind heb meegemaakt. Ik heb in twee wedstrijden ook nog mogen spelen, wat ik een mooi gebaar vond van de trainer. Vooraf rekende ik er niet op, maar al met al was het een hele mooie ervaring!

Heb je nog specifieke doelen in de toekomst?
Ik heb zeker doelen voor mezelf. Zo zijn we bij Rotterdam iets moois aan het bouwen en wil ik hier zeker nog een keer kampioen worden. Daarnaast wil ik er bij het Nederlands elftal vanaf nu gewoon elk toernooi bij zijn als eerste keeper.