Zeven vrienden vieren zevenenzeventig jaar vriendschap met bezoek aan hun geboortestad

Algemeen

DELFT – Zeven vrienden brachten woensdag een bezoek aan hun geboortestad Delft. De zeven zijn de tachtig al gepasseerd en ze kennen elkaar al bijna net zo lang.

De groep bestaat uit drie echtparen en één weduwe. Ze kennen elkaar al sinds ze als kind op de Delftse openbare lagere school aan de Anthony Heinssiusstraat bij elkaar in de klas zaten. Sindsdien zijn ze elkaar nooit meer uit het oog verloren. De vriendengroep deed al veel samen. Ze zaten samen op de lagere school en daarna in de oorlogsjaren de Openbare ULO aan de Rotterdamseweg. Direct na de oorlog moesten de vier mannen uit de groep in dienst. En gingen ze, gezamenlijk, naar Indië. 

Corrie Wijland woont nog steeds in Delft, maar ze zag haar zes vrienden alle kanten van het land op gaan. De één naar Alphen aan de Rijn, de ander naar Zeist, weer een ander naar Zoetermeer en het echtpaar Van der Hoeven verhuisde zelfs naar het Gelderse Putten. Woensdag zagen ze elkaar weer in het Sportfondsenbad, waar ze in een ver verleden leerden zwemmen. Als het gezelschap hier even na half twaalf ’s morgen aankomt, blijkt er voor hen veel veranderd. “Dat dak kon vroeger nog open”, zegt de één. “En daar was nog een terras”, weet één van de vrouwen. “Ik heb het zwembad vanaf de eerste heipaal gebouwd zien worden”, vertelt Phlip van der Hoeven. “Ik ging er als jongen graag naartoe om te zien hoe die palen van 35 meter lang de grond in gingen. Het waren honderden palen, wist je dat?”, richt hij zich tot Sportfondsenbad-directeur Piet Reedijk. Dat wist Reedijk wel. Wat Reedijk niét wist, is dat de ouders van Van der Hoeven bij de opening van het Sportfondsenbad aanwezig waren en daar Rika Mastenbroek van dichtbij zagen. “Zij was een goede zwemster, die op de Olympische Spelen in Berlijn in 1936 nog vier medailles won”, herinnert Van der Hoeven zich. “Het was in die tijd heel uniek als je zo iemand in levenden lijve tegenkwam." Van der Hoeven vertelt enthousiast verder. Over strenge zwemleraren, over het voormalige buitenbad en over zijn eerste ervaring met meisjes in een badpak, die hij in het Sportfondsenbad voor het allereerst mocht aanschouwen. “Je gelooft niet wat een belevenis dat toen was om dat voor het eerst te zien.”

Leuk om terug te zijn
Aan de andere kant van de tafel hebben de dames van het gezelschap elkaar opgezocht. Ze vinden het leuk om terug te zijn in Delft. Dat overkomt sommigen, omdat hun familie nog wèl in de Prinsenstad woont, nog regelmatig. “Straks gaan we nog met ons busje langs al onze geboortehuizen”, zegt An Broekhoff. “Het lijkt me geweldig om dat weer terug te zien”, verwacht Rietje van der Hoeven. Volgens An Broekhof is het vandaag weer net als een schoolreisje. “Met allemaal verrassingen. We zijn gespannen om alles weer terug te zien en verhalen van vroeger opnieuw te beleven.” 

Hun vriendschap duurt al meer dan 75 jaar. “Toen we 18, 19 jaar oud waren, hadden we net een beetje verkering. Onze mannen gingen naar Indonesië”, vertelt Toos Meijer. De vriendinnen zochten elkaar toen regelmatig op. Mede daardoor, denkt Rietje van der Hoeven, hebben ze nog altijd zo’n sterke band. “En we woonden bij elkaar in de buurt”, noemt ze nog een reden. Dat hun vriendschap nooit ophield, verklaart Rietje van der Hoeven, komt doordat de vrienden altijd hun vreugde en verdriet met elkaar deelden. “En omdat we elkaar niet willen missen.” Het is overigens ook weer niet zo dat ze geen dag zonder elkaar kunnen, geeft An Broekhoff aan. “Het is niet dat we aldoor bij elkaar op de stoep staan. Maar bij vreugde en verdriet spreken we elkaar.” Twee jaar terug hadden ze wat te vieren, vertelt Broekhoff. “Op 3 september 2009 hebben we gevierd dat het precies 75 jaar geleden was dat we voor het eerst naar de lagere school gingen. We hebben toen een grote taart gegeten.” 

Dan is het tijd voor een rondleiding, verzorgd door Piet Reedijk, die trots zijn zwembad laat zien. De zeven vrienden hebben vandaag een vol programma. Ze moeten nog langs de plekken waar hun wiegje stond. En naar het Stadhuis, waar ze ’s middags zullen worden ontvangen. En de reistijd kan wel eens langer zijn dan gepland, bereidt Reedijk z’n gasten alvast voor. “Want we zijn hier een Spoortunnel aan het bouwen”. Het gezelschap lacht. Want, weten ze, als ze door omleidingen verdwalen, hebben ze gelukkig altijd elkaar nog... (JN)

Download de laatste krant!

Energieweg 3
2627 AP Delft

T: 015 - 214 39 12