Het land van Tilly Kaisiepo werd nooit een land, dus woont ze nog steeds met plezier in Delft

Editie: Week 45, Jaargang 20 |

Tilly Kaisiepo keerde op haar verjaardag terug op de plek waar ze vijftig jaar geleden woonde.

DELFT – Tilly Kaisiepo vierde afgelopen woensdag niet alleen haar 63ste verjaardag, maar ook het feit dat ze alweer 50 jaar in Delft woont.

Ze kwam met het gezin Kaisiepo in 1963 vanuit Nederlands Nieuw-Guinea naar Delft, waar het gezin een woning aan de Phoenixstraat 46 betrok. “Ik vond alles heel vreemd en raar”, vertelt ze woensdag, op de plek waar ze toen woonde. “Het eerste wat ik van Nederland zag, was vanuit het vliegtuig. Ik zag allemaal nette vlakjes, dat bleken achteraf weilanden en bollenvelden te zijn. Wij kwamen uit de rimboe. Dan zie je hier opeens dat alles zo netjes is verdeeld.” Ze keek eveneens haar ogen uit toen ze een Nederlandse stratenmaker aan het werk zag. “Dat was een cultuurshock voor me. Ik dacht: Doen Nederlanders dat zelf? Nederlanders waren in mijn ogen hoge pieten. Bestuursambtenaren en grote meneren.” Ze wist niet dat er ook Nederlanders bestonden die op hun knieën stenen in de straat legden. Tilly was bang voor de postbode. “Want die droeg een uniform. We dachten dat alle mensen in uniform agenten waren, mensen waar je straf van krijgt.” Ze vond het leuk om de trams en al die auto’s voorbij te zien komen. “Waar wij vroeger woonden waren nauwelijks auto’s. Je wist precies welke auto van wie was en wie de straat in kwam rijden.”

Ze vond het fijn dat het gezin zo goed werd ontvangen in Delft. “Daar zijn we nog steeds heel erg dankbaar voor. Het was niet niets dat een zwarte familie opeens een heel huis kreeg. We waren een bezienswaardigheid. Maar onze ontvangst voelde als een warme deken.” Eén keer gooide een student een steen door de ruit, maar los van dit incident deed iedereen normaal.
Minder leuk aan de eerste maanden in Delft was dat ze haar familie miste. “Maar we werden door onze vader gesust. Hij zei dat we maar zeven jaar zouden blijven.” Na die zeven jaar zou, zo was de hoop en verwachting binnen de familie, Nieuw-Guinea onafhankelijk zijn. Dat pakte anders uit. Een onafhankelijk land kwam er nooit. West Papoea, waar Tilly vandaan komt, werd een provincie van Indonesië. “Dus ben ik hier na vijftig jaar nog steeds.” Jarenlang zei Tilly dat, als haar land onafhankelijk zou worden, ze terug zou keren. “Maar tegelijkertijd zei ik dat – als ik kleinkinderen zou hebben – niet direct meer terug zou gaan.” Inmiddels heeft ze vijf kleinkinderen. “En als oma moet ik rekening houden met hun gevoelens”,  lacht ze. Dus viert ze, zeer waarschijnlijk, ook haar volgende verjaardag weer in Delft…

Download de laatste krant!

Energieweg 3
2627 AP Delft

T: 015 - 214 39 12
info@delftopzondag.nl