Een leven tussen de boeken

DELFT – Na veertig jaar in haar geliefde boekwinkel ‘De Omslag’ aan Wijnhaven 16 te hebben gewerkt, besluit Trude Gerritsma te stoppen. Niet met tegenzin, maar met tevredenheid. ‘Ik heb in die bijna veertig jaar nog geen dag gehad dat ik dacht: wat doe ik hier eigenlijk?’ zegt ze met een glimlach. ‘Dat is echt een cadeautje.’

Door: Doris Steijger 

De winkel staat tot aan het plafond vol met zorgvuldig gekozen titels, van literaire klassiekers tot verrassende nieuwkomers. Het is een winkel waar tijd lijkt te vertragen, waar boeken en mensen elkaar vinden in rust, aandacht en verwondering. De winkel is veel meer dan een plek waar boeken verkocht worden. Het is een cultureel baken in de stad geworden, een trefpunt voor lezers, schrijvers en nieuwsgierige voorbijgangers. ‘De combinatie boeken en mensen, dat is het mooiste wat er is,’ zegt Trude. En dat bleef niet bij boekverkoop. Ze organiseerde talloze evenementen: literaire avonden, boekenbals, concerten. In veertigjaartijd heeft ze één winkel opgebouwd waar ze nu met veel nostalgie op terug kijkt. 

Een leven vol verhalen
Trude kijkt met een twinkeling in haar ogen terug op de boekenbals die ze organiseerde: ‘Verschrikkelijk leuk waren die avonden,’ zegt ze. Het eerste bal, in 1997 toen de winkel tien jaar bestond, bracht grote namen als Gerrit Komrij, Renate Dorrestein en Connie Palmen naar Delft. ‘Het kostte ontzettend veel geld,’ geeft ze toe, ‘als het niet vol was geweest, was ik failliet gegaan.’ Maar het publiek kwam, en hoe: ‘Er was zelfs een wachtlijst!’ Toen het twintigjarig jubileum aanbrak, verhuisde het feest naar het Prinsenhof. Zelfs de museumdirecteur zei verbaasd: ‘Het leek wel alsof ik in m’n eigen museum iets nieuws ontdekte.’

Magie in Delft
De creativiteit van Trude ging nog verder dan dat: zo organiseerde ze Harry Potter-feesten in Delft. Trude wordt bijna weer kind als ze erover vertelt. ‘Die kinderen dachten echt dat ze in Zweinstein waren. We hadden vliegles op bezemstelen, levende uilen, vies snoepgoed en zelfs een kapper die ontploft haar maakte. Ik werd zelf weer twaalf toen ik het organiseerde.’

Het spektakel werd de eerste keer gehouden in het Legermuseum. ‘Op een gegeven moment waren we één jongetje kwijt. Je schrikt je rot dan, want je hebt alle verantwoording. Gelukkig vonden we hem terug achter een tank waar hij in kleermakerszit het boek zat te lezen.’ Dit is wat Trude gelukkig maakt: ‘De blijheid die je mensen kan geven met een boek.’

Een erfenis van leesplezier
Trude is niet iemand die afwacht tot het leven haar vertelt wat ze moet doen. Ze handelt. ‘Op een gegeven moment dacht ik: er moeten gewoon jongere mensen in die winkel. Stilletjes hoop ik dat er vandaag of morgen iemand binnenkomt lopen die zegt: ‘mag ik het van je overnemen? ‘Iemand die de stad kent, met hart voor boeken én mensen. Dat is het belangrijkste. Want deze winkel draait om die combinatie.’ En ik ben zelf ook nog hartstikke fit. Dan kan ik m’n kennis ook op andere manieren inzetten, bijvoorbeeld door Nederlandse les te geven aan buitenlanders. Dat lijkt me hartstikke leuk.’ Wat ze in elk geval níét gaat doen? Stilzitten. ‘Dat past gewoon niet bij mij.’

In de loop der jaren is Trude voor velen in Delft een vertrouwd gezicht geworden. Klanten reageren soms emotioneel op haar vertrek. ‘Sommigen staan hier gewoon te huilen. Maar ik kan toch niet tot m’n honderdste doorgaan?’ Ze is trots op wat ze heeft opgebouwd, op de auteurs die ze naar Delft haalde, op de generatie lezers die ze inspireerde. ‘Toen ik begon, was hier nog nooit een schrijver speciaal geweest. Kees van Kooten was de eerste. Inmiddels zijn we honderden auteurs verder.’

Heb jij ook een mooi verhaal? Stuur een mailtje naar doris@delftopzondag.nl.