Het Delft van Toen: Wijnkelders van Dorp

DELFT – Wijnkelders van Dorp, wat begon als een kleine delicatessenzaak, is uitgegroeid tot een moderne wijnhandel met een trouwe klantenkring. Ricardo van Dorp is sinds 1 januari van dit jaar de derde generatie die de zaak leidt. Samen met zijn vader Martin van Dorp blikt hij terug op de geschiedenis van de wijnhandel.

Door: Doris Steijger

De fundamenten van de zaak werden gelegd in 1943, midden in de Tweede Wereldoorlog. ‘Mijn opa begon op de Binnenwatersloot, waar nu pizzeria Ciao Ciao zit,’ vertelt Ricardo. ‘Het was toen nog een delicatessenwinkel, met buitenlandse producten die moeilijk te krijgen waren.’ De winkel stond bekend om zijn uitgebreide assortiment thee en bijzondere producten zoals fonduestelletjes, destijds revolutionair. ‘Ze hadden zelfs de grootste verzameling thee uit de regio,’ voegt Ricardo toe. ‘Grappig genoeg was er maar een klein hoekje wijn. Mijn opa zei altijd dat dat alleen voor de burgemeester was,’ lacht hij.

De kelder
In 1963 verhuisde de zaak naar de Oude Delft, waar de wijnkelder zijn iconische vorm aannam. ‘Dat waren echte wijnkelders, 225 vierkante meter onder de grond met gangetjes vol wijn,’ vertelt Ricardo. Zijn grootvader bouwde alles zelf om, met creatieve vondsten zoals doorgangen door wijnvaten en een proefruimte voor wijnproeverijen. De kelder had iets magisch. ‘Voor toeristen was het een bezienswaardigheid,’ zegt hij. ‘Je verwacht niet dat er achter zo’n kleine deur zo’n wereld schuilgaat.’ Martin nam de zaak over in 1989, ook op zijn 32ste – net als Ricardo nu. ‘Ik zat al jaren in de zaak, maar heb toen gezegd: ik neem het over, of ik ga iets anders doen,’ vertelt Martin. Onder zijn leiding bleef de zaak groeien, maar had ook te kampen met uitdagingen. ‘Bij regen stroomden de grachten over en liepen de kelders vol water,’ zegt hij.

Verandering en verplaatsing
Door structurele waterproblemen en veranderend koopgedrag, met name door online verkoop, besloot Martin zes jaar geleden te verhuizen naar een nieuw pand buiten het centrum. ‘De winkel veranderde van een consumentenwinkel naar meer een groothandel,’ legt Ricardo uit. De persoonlijke aanpak bleef echter behouden. Wanneer je op zaterdagochtend het terrein van de huidige Wijnhandel van Dorp betreedt, valt meteen de gemoedelijke sfeer op. De geur van kurk, hout en druif hangt in de lucht. Voor de deur staan enkele vaste klanten te nippen van nieuwe proefwijnen, hun glas in de hand, hun houding ontspannen. ‘Zo staat er zaterdags altijd een gezellig clubje voor de deur,’ zegt Ricardo.
De oude elementen uit de vroegere kelder zijn meegenomen naar de nieuwe locatie: een hoekige houten tafel, klassieke proeframen en details uit de kelder aan de Oude Delft. De verhuizing betekende een nieuw hoofdstuk. De kleinschaligheid is hierbij een voordeel. ‘Daardoor kunnen we scherpe prijzen bieden. We hebben geen huur, geen personeel – behalve mijn vader, maar die werkt gratis,’ lacht Ricardo. Waarop zijn vader lachend toevoegt: ‘Tillen houdt je jong.’

Tradities behouden
Een belangrijke pijler in de relatie met klanten zijn de proeverijen. Elk jaar organiseert de zaak drie grote proeverijen. ‘Bij de voorjaarsproeverij hebben we zo’n vijftig wijnen openstaan,’ vertelt Ricardo. ‘Mensen krijgen een boekje en kunnen zelf ontdekken wat ze lekker vinden. Daarna kunnen ze bestellen wat ze geproefd hebben.’ Deze evenementen zijn uitgegroeid tot sociale ontmoetingen. ‘Vriendschappen zijn ontstaan op onze proeverijen,’ merkt Ricardo op. ‘Mensen komen terug, nemen anderen mee, en zo groeit het.’ Vooral onder Delftse studenten groeit de belangstelling. Voor de jongere wijnliefhebbers werd vorig jaar een zomerevenement georganiseerd met hapjes, muziek en een DJ. ‘Dat werd een groot succes,’ vertelt Ricardo trots. ‘Dit jaar organiseren we het in Hal015 op 15 juni.’ Het pand op de Oude Delft mag dan nu een escape room zijn, maar de geest van de Wijnkelder leeft voort. Nog steeds is Wijnhandel van Dorp een stukje Delftse geschiedenis.