De Goedkoope verfwinkel

DELFT – De Beestenmarkt, bekend als een gezellig horecaplein met vele terrasjes. Toch is er aan dit drukke plein nog een winkeltje te vinden, waar, wanneer je binnentreedt, je je terug in de tijd waant naar het jaar 1881. De oude toonbank in De Goedkoope Verfwinkel is nog echt authentiek. Inmiddels, 144 jaar later, is Walter Kouwenhoven met zijn broer de eigenaar van de verfwinkel.

De oorsprong
Op 10 januari 1881 stond er in de krant: ‘De ondergeteekende maakt zijn geachte Stadgenooten bekend, dat hij een winkel heeft geopend op de Beestenmarkt no. 9, te Delft’. De ondergeteekende was meneer Willem Verbeek. Toen Verbeek zijn deuren opende op de Beestenmarkt, werd hij niet begroet door gelach en geklets vanaf de terrassen. Nee, hij werd begroet door het luid geloei van koeien. ‘Toen was de Beestenmarkt nog echt een beestenmarkt,’ vertelt Walter. De Westlandse boeren kwamen daar hun vee verhandelen.

Een authentiek interieur
Twee eigenaren later werd het een familiebedrijf. Huub Kouwenhoven, die opgroeide in een gezin van veertien kinderen, had altijd de droom om zijn eigen verfbedrijf te runnen. Na jaren als schilder te hebben gewerkt, kwam die droom uit, volgens Walter. ‘In 1974 nam mijn vader de winkel over van Aart de Vries, de tweede eigenaar.’

Zo begon een nieuw hoofdstuk voor De Goedkoope Verfwinkel. In datzelfde jaar transformeerde ook de Beestenmarkt; nu stonden er niet langer koeien voor de deur, maar auto’s. De Beestenmarkt werd een parkeerplaats. Maar de verfwinkel bleef deels hetzelfde. ‘Zoals je ziet,’ zegt Walter, ‘is deze kant van de winkel nog helemaal authentiek, daar hebben we nooit iets aan veranderd. Het staat contractueel vast dat we daar niks aan mogen veranderen.’ De oude spullen en toonbank geven niet alleen een authentieke sfeer, maar komen ook van pas. ‘De kassa, weegschaal en lijnoliebak gebruiken we nog; de rest wordt tentoongesteld.’

Schilderen met een passie
Walter wist al vroeg dat de winkel zijn passie was. ‘Vanaf 1989 stond ik al met mijn vader in de winkel, en als kleine jongen zat ik hier vlakbij op school. Ik kwam hier altijd al een beetje helpen, verf wegzetten.’ Walter werd later ook zelf schilder en werkt nu met veel plezier in de winkel. Voor zijn broer liep het iets anders. Zo vertelt Walter: ‘Mijn broer kwam in 1999 ook bij de winkel, maar hij kwam van een heel andere kant en had de opleiding tot straaljagerpiloot in het leger gedaan.’

Tijden van verandering
Zoals elk oud bedrijf heeft De Goedkoope Verfwinkel zich ook moeten aanpassen aan de veranderende tijden. ‘Vroeger hadden we maar 44 kleuren, nou, niemand wilde die kleuren hebben. Ze wilden altijd net iets anders hebben,’ zegt Walter. ‘Toen zijn we de kleuren met de hand gaan mengen om de kleur te krijgen die de mensen wilden. En een paar jaar later kregen we een mengmachine. We konden opeens veel meer kleuren maken dan voorheen, en ook veel sneller.’

Een stukje Delfts erfgoed
Inmiddels is ook de Beestenmarkt voor een tweede keer getransformeerd. ‘In het begin, toen ik in de winkel stond, waren er nog geen terrassen. Ik heb Joost Verhoef van Kobus Kuch eigenlijk het eerste terras zien openen, vervolgens is het alleen maar meer geworden.’ Zo werd de Beestenmarkt de plek die we nu kennen. Toch is er nog een stukje Beestenmarkt waar je je in het jaar 1881 kan wanen. Dankzij de passie van Walter en zijn voorgangers blijft de winkel een geliefde bestemming voor zowel professionals als doe-het-zelvers. ‘We zijn ook echt een Delfts bedrijf,’ vindt Walter. ‘Wij leveren ook aan de TU Delft en de Ikea. Het is dan ook een leuk idee: vele kamertjes in Delft zijn geverfd met mijn verf,’ besluit Walter met een glimlach.