Peter van Haagen, actief in bedrijfsleven, politiek, cultuur en sport, kijkt niet op een leidinggevende job meer of minder

PIJNACKER-NOOTDORP – Hij is directeur/eigenaar van een bedrijf, fractievoorzitter van de VVD in Pijnacker-Nootdorp, voorzitter van TheaterZaken de Veste en (sinds kort) voorzitter van SV Nootdorp. Kortom: Peter van Haagen is niet direct vies van leiding geven.

Peter van Haagen (46) is een geboren en getogen Nootdorper. "Ik geloof niet zo in hokjes", zegt hij in eerste instantie als we hem vragen wat de kenmerken van de echte Nootdorper zijn. Dan toch: "Die is een beetje éénkennig, denk ik. Iemand kan al vijftig jaar in Nootdorp wonen, maar als hij er niet is geboren wordt hij nooit een echte Nootdorper". Maar, ter geruststelling: "Daar worden verder geen consequenties aan verbonden". In één moeite door dan maar de vraag wat de verschillen zijn tussen een Nootdorper en een Pijnackernaar, twee 'bloedgroepen' die het samen in de fusiegemeente moeten zien te rooien. "Dat is heel gevaarlijk om daar als politicus antwoord op te geven", reageert hij als een volleerd politicus. Nou, vooruit dan: "Ik denk dat de Nootdorper wat gemoedelijker is. Ja, de Nootdorper is een gemoedelijk, positief ingesteld mens". 

-Er is in beide dorpen toch wel het nodige veranderd, de laatste jaren. Vind je dat jammer?
"Ik ben daar, zeker met mijn politieke achtergrond, mede verantwoordelijk voor. Maar het is zo, we hebben de opmars van Den Haag niet helemáál kunnen tegenhouden. Niet dat ik terug verlang naar het dorp met 3000 inwoners en anderhalve schoenenwinkel, maar de sfeer is inderdaad veranderd. Dat merk je in het winkelcentrum, op de voetbalvereniging. Jammer? Ach, het is een onderdeel van de tijd. We wonen in de Randstad, daar wordt het steeds drukker. Zoals het in heel Nederland steeds drukker wordt. Waar het om gaat, is dat we de identiteit van de Gemeente proberen wat dorps te houden. Dan denk ik met name aan het vrijwilligerswerk, het verenigingsleven, de Oranjevereniging, de feesten. Dat soort dingen willen we er wèl inhouden". 

Van Haagen is de zoon van een Politieman. "Mijn vader is overleden toen ik 21 was". Hij heeft twee zussen, een vrouw die ook Politie-agente is geweest en vijf kinderen. "Ik was als jongetje wat ik nog steeds ben: eigenwijs. Recalcitrant was ik. En een betweter. Daar word ik nog wel 's hard mee geconfronteerd als ik mensen uit mijn jeugd na lange tijd weer 's zie". Hij was, weet hij nog wel, geen lieverdje, "maar wel altijd stuurbaar en niet gemeen. Dat probeer ik ook mijn kinderen bij te brengen: respect voor mensen. Ik haalde wel kattenkwaad uit, maar ik nam er ook de verantwoordelijkheid voor, als dat nodig was". 

Na de Lagere School haalde hij, op het Stanislascollege, het Atheneumdiploma. Daarna wachtte de militaire dienst. "Vrij kort daarna overleed mijn vader. Ik wilde niet m'n hand ophouden en ik ben gaan werken. Bij Nationale-Nederlanden. En 's avonds studeerde ik, HEAO en Bedrijfseconomie. Ik heb ook nog aan de Erasmus Universiteit gestudeerd. Ik moet nog één jaar. Maar dat moet ik al een paar jaar. Dat is één van mijn uitdagingen. Ja, dat weet ik zeker: ik rond die studie af, maar ik moet de tijd er nog even voor vinden…"


Dat klinkt bijna komisch uit de mond van de man die niet bepaald verlegen lijkt te zitten om bezigheden en activiteiten. En die er ook nog 's een gezin met vijf kinderen bij doet. Van Haagen was acht jaar werkzaam bij Stad Rotterdam, aleer hij, een jaar of vijf, zes geleden, bij Behaenk ging werken. Daarvan, de naam is intussen SAA Behaenk Financieel Adviesbureau, is hij nu directeur en eigenaar. "Wij adviseren in pensioenen, verzekeringen en hypotheken, aan particulieren en bedrijven". 

Niettemin: "Het klinkt misschien raar, maar ik heb niet zo heel veel met de echte verzekeringsbranche. Ik ben geen vakidioot. Ik vind de organisatorische kant veel interessanter. Een directeur bij Stad Rotterdam zei het eens zo: Het had net zo goed een doperwtenfabriek kunnen zijn". Hij bedoelt: "Ik vind het leuk om sturing te geven aan een organisatie en de branche maakt me niet zo veel uit. Ik vind het hartstikke leuk, hoor, wat ik doe, maar had ik het voor het kiezen, dan was de verzekeringsbranche zeker niet mijn eerste keus". Ja, trappen we vrolijk een open deur in, het zijn ook wel moeilijke tijden. "Dat hoef ik aan niemand uit te leggen, nee. Maar het maakt je ook creatief". 

-Maar maak je je dan geen zorgen?
"Natuurlijk maak ik me wel 's zorgen. Over de branche, over de toekomst, over m'n eigen onderneming. We zitten in een heel moeilijk segment van de markt. We kijken heel kritisch naar de contracten die aflopen. We kijken nóg kritischer naar de bedrijfskosten. En we kijken nóg nadrukkelijker of de mensen rendement opleveren, met name de Buitendienstmensen. Dat houdt je scherp. Ik zeg altijd: Met mooi weer kan iedereen zeilen. Maar ook: Zonder dal geen bergen. Het zijn uitdagingen. Dat je met z'n allen heel hard moet knokken om die neerwaartse spiraal weer om te buigen". 

Nee, een door ambities verblinde streber wil hij zich zeker niet noemen. "Ik ben wie ik ben. Ik doe de dingen die ik leuk vind. En ik ben in de dingen gerold diè ik ook leuk vind. Ik heb nooit gehad: Ik wil per se directeur worden. Of ik wil per se fractievoorzitter worden. Of ik wil per se voorzitter van SV Nootdorp worden". Sterker: "Als ik het morgen niet meer leuk vind, stap ik op. Voor zo ver dat kan dan". 

-Vind je dat je veel geluk hebt gehad?
'Ik geloof niet in geluk hebben. Wèl in geluk afdwingen. Je bent de regisseur van je eigen geluk. Bepaalde dingen komen op je pad, dat is wèl zo. En wat ik altijd belangrijk heb gevonden, is een stabiel privéleven. Dan hou je het lang vol".
Van Haagen ziet zichzelf ook niet als een workaholic. Enig geplus en gemin brengt hem weliswaar bijna achteloos tot de vaststelling dat hij wekelijks toch al gauw zeventig, tachtig uur onder de pannen is met wat hij zich allemaal op de hals heeft gehaald, maar een workaholic? Nee, dus. "Het valt allemaal wel mee. Ik vind m'n gezin het belangrijkst, wat niet wil zeggen dat ik daar de meeste tijd aan besteed…" 

-Dat je zo ongeveer overal waar je actief bent 'de baas' bent, komt dat omdat je geen gezag boven je duldt?
"Dulden, dat is te negatief. Het is het ook niet helemaal. Bij Stad Rotterdam, waar ik gewerkt heb onder en ontzettend veel geleerd heb van mensen als Theo van Duivenbode, de oud-voetballer van Ajax en Feyenoord, en van Jos Baeten, nu de grote man van Fortis, was ik dan wel directeur, maar ik had een Raad van Toezicht boven me. Ik was dan wel afdelingsleider, maar dan zat er een sectorleider boven me. Ik duldde het dus wel, maar ik schroomde niet zelf op die stoel te gaan zitten. In militaire dienst kon ik wèl moeilijk met autoriteit omgaan. Als iemand zegt: Dat moet je doen omdat het moet, dat lukt bij mij niet". Hij is, geeft hij wel toe, in de loop der jaren rustiger geworden. "Je leert meer te relativeren. Je wordt ook handiger in het omgaan met mensen. En ik heb een vrouw die heel nuchter is, dat scheelt ook. Ik kan bij haar heel ver gaan met m'n eigenwijzigheid, maar als het er echt op aankomt, trapt ze keihard op de rem". Lacht: "Ze is ook één van de weinigen van wie ik dat accepteer". 

'Gelukkig heeft hij meer verstand van verzekeren', het is niet een slogan die Van Haagen op het lijf is geschreven. "Ik vind vooral de organisatorisch-technische aspecten heel leuk. Maar ik ben niet echt een verzekeringsman. Al heb ik bij Stad Rotterdam, ik was toen 31, 32, een fantastische tijd gehad en heel veel geleerd". Niet geheel zonder trots: "Ik was daar het jongste directielid en de eerste die van buitenaf is gehaald". 

Toch zegt hij ook: 'De horeca lijkt me ook wel wat. Dat je direct van je klanten op je donder krijgt of juist waardering. Met mensen omgaan, ervoor zorgen dat je net even beter bent dan de ander, ja, dat lijkt me heel leuk. Maar ook dan gaat het mij weer om de organisatorische kant. Waar gaat het goed en waar niet? Hoe is de structuur van de organisatie? Waar wil je met je beleid naartoe?" Maar echt enthousiast is hij als hij reageert op de suggestie dat hij eigenlijk 'een geboren interim-manager' is. "Absolúút", beaamt hij. "Afstandelijk kijken naar organisaties, snel slagen maken en dan weer naar de volgende klus, daar wil ik me de komende jaren toch meer mee bezighouden. Dat ik tijdelijk wat kan toevoegen aan een organisatie". 

-Heb je nog een droom die je graag vervuld zou zien?
"Droom, droom, dat weet ik niet. Maar ik heb dus wèl altijd gezegd dat het me leuk lijkt directeur/eigenaar van een hotel te zijn.". En, toch weer: "Wat ik absoluut de komende jaren wil gaan doen, is als freelancer bij bedrijven interim-klussen doen. Maar dan wil ik ook echt iets toevoegen". 

Als fractievoorzitter van de VVD in Pijnacker-Nootdorp kon hij de afgelopen maanden z'n lol op. Het was daar een politiek pretpark naar aanleiding van de twaalf miljoen in IJsland verdampte euro's, een verantwoordelijke wethouder die toch mocht blijven en een pas vijf maanden actieve, prima functionerende wethouder die er niets mee van doen had, maar wèl moest opkrassen. "Dat was heel slecht voor het imago van de politiek", gruwt Van Haagen nog steeds. "Het was het bewijs waarom de kloof tussen de politiek en de mensen voor wie je in de politiek zit zo groot is. Niemand snapt het. Het is het grootste dieptepunt in mijn politieke bestaan. Dat iemand niet z'n verantwoordelijkheid neemt, dat er achter de schermen politieke spelletjes worden gespeeld, dat men macht uitoefent door een meerderheid van 14 tegen 13 te creëren, terwijl ik zeker weet dat vijf, zes mensen van die meerderheid het zo niet willen, dat iemand die het vijf maanden prima doet wordt geslachtofferd en dat degene die verantwoordelijk is mag blijven zitten, daar heb ik het héél moeilijk mee. Op een avond heb ik ook serieus gedacht: Misschien moet ik er maar mee stoppen. Maar ja, daar had ik dan een aantal mensen juist een plezier mee gedaan". 

Hij is nu aan z'n alweer vierde termijn van vier jaar bezig, "met een rustpauze van vier jaar". Hij is, zegt hij, 'een liberaal in hart en nieren', hoewel hij Katholiek is en z'n ouders van de KVP waren en later van het CDA. "Dat je als Katholiek vanzelfsprekend bij die partijen terecht kwam, daar had ik een broertje aan dood. Ik geloof heel erg in eigen verantwoordelijkheid. In kansen creëren en niet naar anderen wijzen als dingen niet lukken. Mensen die meer talenten hebben, kunnen meer bereiken. Je moet niet die talenten inperken om zo anderen ook wat te laten bereiken. Ik ben voor zo min mogelijk Overheidsingrijpen, voor zo min mogelijk betuttelen. Maar we moeten er wèl voor zorgen dat mensen niet onder het streepje vallen". 

Hij vindt het (nog steeds) zinvol actief te zijn in de politiek, "zeker op Gemeenteniveau". Maar: "De politiek zit veel te vol met ambtenaren. Ik vind dat meer ondernemers zich in de politiek zouden moeten bewegen, al begrijp ik ook wel dat ze het in die politiek allemaal maar niks en gedoe vinden. Maar als iedereen zo denkt, zijn het alleen maar ambtenaren en mensen die niet uit het bedrijfsleven komen. Dat is niet goed".


Van Haagen is ook voorzitter van TheaterZaken de Veste, de zo'n honderd leden tellende businessclub van Theater de Veste. Ondernemers kunnen daar twee keer per jaar 'in een fantastische ambiance' en naar hartenlust netwerken en ze genereren zo ook nog eens middelen waarmee voorstellingen geprogrammeerd kunnen worden die anders (financieel) niet haalbaar zouden zijn. "Ik ga nu zelf ook regelmatig naar het theater, ja. Zo'n stad als Delft, als je zo'n theater hebt, moet je dat koesteren. Dat gebeurt te weinig. De zaal is wat te klein om de echt grote namen naar Delft te krijgen, maar er zijn in De Veste prachtige producties te zien. Als je ziet wat voor mensen Jan Bartels naar z'n theater krijgt, daar heb ik bewondering voor. Ikzelf ben erg van het cabaret. Youp van 't Hek, maar ook Marc-Marie Huijbregts, in elk geval humor waarbij je ook nog een beetje moet nadenken. Maar ik hou ook van musicals. En eigenlijk van alles wat met muziek te maken heeft, al heb ik geen voorkeur qua genre. Dat varieert van klassiek tot house. De rode draad voor mij is muziek waar je vrolijk van wordt". 

Alsof hij nog zeeën van vrije tijd over heeft, is Van Haagen sinds een kleine drie weken ook nog voorzitter van zaterdagtweedeklasser SV Nootdorp. Hij keepte zelf ooit in de jeugd van RKDEO en ging later voetballen bij SV Nootdorp. "Daar loop ik al zo'n 31 jaar rond. Als voetballer was ik buiten het veld de rustigste van het stel, maar erbinnen niet bepaald. Ik denk dat ik de bijna meest geschorste speler van Nootdorp was. In mijn gedrevenheid om te willen winnen, nam ik wel 's een been mee. Ik kan heel slecht tegen m'n verlies. Nog steeds. Mijn vrouw houdt mij in de gaten als we thuis een spelletje doen". 

Hij stopte met voetballen vanwege een volledig in het ongerede geraakte rechterknie. Trainde en coachte (het team van) z'n voetballende zoon, maar hij is ook officieel hockeyscheidsrechter, omdat een andere zoon (bij Ring Pass) en een dochter (bij Hockeyclub Pijnacker) hockeyen. "We willen per se dat onze kinderen eerst met een teamsport beginnen. En dat mogen ze pas als ze hun zwemdiploma hebben". (PB)

Download de laatste krant!

Energieweg 3
2627 AP Delft

T: 015 - 214 39 12
info@delftopzondag.nl