Dubbel Delft 1/8

DELFT – Ze kijken ernstig, misschien wat vermoeid, maar vooral vastberaden. Zeven jonge mannen, novieten van de Delftsche Studenten Bond, duwen op 5 september 1966 een piano door Delft. Op het karton aan de voorkant staat hun doel duidelijk vermeld: wereldrecord pianoduwen. Geen losse studentengrap voor een verloren middag, maar een serieuze krachtproef, helemaal passend bij de studentikoze bravoure van die tijd. Later werd binnen de Bond teruggeblikt op het novitiaat van 1966, waarin het wereldrecord pianoduwen van Zeist naar Delft zou zijn verbeterd. Deze jonge ‘heren’ waren onderweg van Woudrichem naar Delft, waar de Bond sociëteit Tyche had aan de Oude Delft 50. Alleen al dat vertrekpunt maakt het verhaal bijzonder. In Woudrichem bevond zich in die jaren namelijk een vormingscentrum, waar jongeren en aankomende studenten cursussen volgden over maatschappelijke vorming, burgerschap en persoonlijke ontwikkeling. Juist dat contrast maakt de foto zo mooi. Van bezinning en vorming belanden we hier op een natte Delftse straat, waar spierkracht, kameraadschap, plagerij en doorzettingsvermogen samenkomen. De opname laat zien hoe studententradities destijds ook letterlijk zichtbaar waren in de stad. Dit speelde zich niet af achter gesloten deuren, maar gewoon in de openbare ruimte, midden in de Wippolder, tussen huizen, stoepen en het alledaagse leven. Precies daarin schuilt de kracht van dit beeld. Het is meer dan een curieuze stunt of een vrolijke ontgroeningsactie. Het is een tijdsdocument waarin studentenleven en stad elkaar raken. En die piano? Die moest vooruit, meter voor meter. Zoals zoveel in het studentenbestaan: met energie, kameraadschap en een vleugje heroïek. De foto bewaart daarmee een opmerkelijk moment uit het verleden.