Dubbel Delft 10/1

DELFT - Dit is de Annastraat. Rechts is de hoek naar de Geerweg, links ga je de Kolk op. Een straat die je niet “doet”, maar die je binnenstapt alsof Delft hier net iets zachter praat dan elders. Baksteen, raamkozijnen, stoepen die al generaties dezelfde voeten kennen. En helemaal achterin: de bomen van de Nieuwe Plantage. Als een groene handtekening bovenin het beeld. Op de voorgrond is het nog stad: gevels dicht op elkaar, een smalle lijn asfalt, een paar fietsen die nonchalant tegen de muur leunen. Er staat iets van werk in de straat; borden, een afzetting, zo’n pijl die zegt: hierlangs. Delft is altijd een beetje aan het schuiven en schaven. Maar zelfs dat gebeurt hier netjes, alsof de straat het alleen toestaat als het met beleid gaat. Links zie je een gevel met grote letters ‘Landbouw’: handel, ambacht, voorraad. Dit soort plekken waar je vroeger gewoon naar binnen liep zonder afspraak: “Doe mij maar een pondje dit, en een beetje dat.” En op de hoek, daar waar de Geerweg begint, kun je bijna voelen hoe het ooit rook: melk, brood, natte jassen, misschien een krant onder de arm. Kleine winkels, kleine routines, groot in betekenis. Ooit zat hier het fotografisch hart van de stad: Fotoburo Henk Koster. Waar dagelijks ‘beeld’ bij het nieuws, waaronder de Delftsche Krant werd ontwikkeld en afgedrukt. En dan die NieuwePlantage, daarachter. Alsof de straat uitloopt in ademruimte. In de zomer vol ritselend groen, in de winter een netwerk van takken tegen de lucht, en de laatste dagen sneeuw. Met de slee het heuveltje af, verderop. Je ziet het niet alleen, je hóórt het bijna: het zachte geruis dat zegt dat er altijd ‘groen’ is om even te landen. Een foto die niet alleen terugkijkt, maar ook vooruit wijst. Want wie hier nu loopt, loopt nog steeds dezelfde bocht om, en neemt, onbewust, een stukje verleden mee de dag in.