Dubbel Delft 26/7

DELFT - Een winterse dag aan het Vrouwenrecht, vermoedelijk begin 20e eeuw. De bomen zijn kaal, de zon staat laag, en de huizen spiegelen zich in het water van de gracht. Maar wat deze foto vooral zo levendig maakt, zijn de mensen: kinderen, volwassenen, een vrouw met een hoed, allemaal kijken ze nieuwsgierig naar de fotograaf die met zijn grote houten toestel de lens op hen richt. In een tijd waarin een foto nog iets bijzonders was, levert dat een haast ontroerend moment op: mensen die even stilstaan in hun dag. Kinderen laten hun spel voor wat het is, een vrouw stopt haar wandeling, en de man op de voorgrond - wellicht een passerende arbeider - kijkt op vanonder zijn pet. Geen glimlach voor de camera, maar pure aandacht, verwondering zelfs. De huizen op de achtergrond zijn typerend voor het oude Delft: smalle gevels, hoge ramen, luiken en schuiframen, sommige met trapgevel, andere strak gepleisterd. Rechts op de hoek prijkt het straatnaambordje ‘Vrouwenrecht’, een straatnaam die verwijst naar een oude rechtsvorm waarbij vrouwen, bijvoorbeeld weduwen, bepaalde eigendomsrechten behielden. Tegenwoordig herinnert alleen de naam daar nog aan. Opvallend is het woord ‘tapperij’ dat op twee ruiten is aangebracht. Hier zat dus ooit een soort kroeg of dranklokaal waar men bier of jenever kon drinken. Zulke gelegenheden vormden, net als de kleine winkels in de buurt, het sociale hart van de stad. Aan de gracht kon je je dorst lessen, een praatje maken, of gewoon mensen kijken. Wie vandaag langs deze plek loopt, zal veel herkennen: de meeste panden staan er nog, al is er hier en daar natuurlijk wel gerenoveerd of verbouwd. Geen tapperij meer aan het sfeervolle Vrouwenrecht, maar creatieve ondernemers, studenten en bewoners die de levendigheid van Delft in stand houden.