Dubbel Delft 7/2

DELFT - Wie over de Reinier de Graafweg rijdt, ziet vooral het nieuwe ziekenhuis: strak, licht, glas en baksteen, alsof het er altijd al heeft gestaan. Maar onder die vanzelfsprekendheid zit een laag herinnering. Eind augustus 2015 ging het huidige gebouw open en namen Delft en omgeving afscheid van de vertrouwde locaties Bethel en Hippolytus. Niet lang daarna werden die oude gebouwen gesloopt. Het verhaal van Bethel begint veel eerder, in de binnenstad. Rond 1899 opent het protestantse Bethel zijn deuren - voortgekomen uit christelijke wijk- en ziekenverpleging - in een herenhuis aan de Oude Delft. In 1922 krijgt het de erkenning als algemeen ziekenhuis. Na de oorlog groeit de zorg, groeit de stad, en groeit ook de behoefte aan ruimte. Voor Bethel wordt die ruimte gevonden aan de Reinier de Graafweg: op 1 november 1973 opent de nieuwbouw. Delft had in die tijd niet één ziekenhuis, maar drie werelden naast elkaar: het gemeentelijke Oude en Nieuwe Gasthuis, het rooms-katholieke Sint-Hippolytus en het protestantse Bethel. De zorg was verzuild; voor veel Delftenaren voelde ‘waar je lag’ bijna als een verlengstuk van ‘waar je bij hoorde’. En wie nergens bij hoorde, vond juist rust in een neutraler klimaat. Zelfs de letters die later rondzongen - B en H - verwijzen nog naar die oude tweedeling. Vanaf 1966 schuiven de drie naar elkaar toe in samenwerking; in 1982 volgt de fusie en krijgt het geheel de naam Reinier de Graaf. En misschien is dat wel de mooiste ontwikkeling: dat de straat waar Bethel ooit ‘van ons’ was, nu vooral ‘van iedereen’ is. Met geloof, zonder geloof, twijfelend of zeker - uiteindelijk hoor je in een ziekenhuis dezelfde geluiden: Voetstappen, heel veel voetstappen op linoleum, een zachte stem aan het bed, en dat ene zinnetje dat iedereen begrijpt: ‘We gaan goed voor u zorgen.’