Hoe is het nu met Mohammed Rida?

DELFT - Mohammed Rida (37) begon op jonge leeftijd bij Wippolder met voetballen en kwam als 15-jarige jongen al in het eerste terecht. Hierna speelde hij voor tal van regioclubs, waar hij mooie momenten beleefde. Hoe gaat het nu met hem en hoe kijkt hij terug op deze tijd?

Hoe is het allemaal begonnen?
Ik ben geboren in Koeweit en ben als 4-jarige naar Nederland gekomen. Toen ik hier net was woonde ik in Friesland, maar toen ik een jaar of 9 was ben ik in Delft terechtgekomen! Hier ben ik bij Wippolder begonnen met voetballen en heb ik bijna de hele jeugd doorlopen. Tussendoor heb ik nog een jaartje in de B1 van Full Speed gevoetbald, waarmee we ongeslagen kampioen werden! Hierna ben ik weer teruggegaan naar Wippolder, waar ik in eerste instantie in de A1 zou gaan spelen. Op dat moment schoof Ramon Hageraats vanuit het tweede elftal door naar het eerste, waar hij de taken overnam van John Krassenburg. Hij haalde mij in 2003 nog vóór de winterstop vanuit de A1 naar het eerste en zo maakte ik als 15-jarige mijn debuut! Ondanks dat ik een aanvallend ingestelde speler was begon ik onder Hageraats op het middenveld. Ik keek in het begin natuurlijk wel op tegen die grote mannen! Er waren veel dingen anders dan in de jeugd, waaronder de voorbereidingen op een wedstrijd en de sfeer in de kleedkamer. We speelden destijds in de vierde klasse, waarin we veel regioclubs tegenkwamen en dus veel derby’s speelden.

Na een paar jaar vertrok je?
Ik heb twee of drie jaar bij Wippolder gespeeld. Hierna nam Jeffrey Zwarts mij en Ricky Visser mee naar Laakkwartier, dat destijds in de tweede klasse speelde. Na twee jaar ben naar DVC gegaan, waar Egmond Blinker trainer was en waar ook nog wat oude vrienden van mij speelden. Het eerste jaar was niet bijzonder, maar in het tweede jaar speelden we om promotie! Helaas hebben we het toen net niet gehaald.

En toen?
Het jaar daarna werd ik door Ronald Hes benaderd om bij Vitesse Delft te komen voetballen. Bij Vitesse begon ik onder Ronald Hes in het tweede elftal, waarmee we in de reserve hoofdklasse speelden. Onder Robin Knoester ben ik uiteindelijk doorgeschoven naar het eerste elftal, waarmee we in de tweede klasse speelden. Dit was een grote stap en in het begin moest ik ook echt wel even wennen, maar uiteindelijk heb ik ook in het eerste wel mijn minuten gemaakt. Soms als invaller, soms als basisspeler. Bij Vitesse ging het met ups en downs, maar we hadden echt een geweldige groep met leuke gasten. Na twee jaar ben ik naar DVV Delft gegaan, waar ik onder andere met Robbie Notenboom, Kevin den Os en Bas Voogt heb gevoetbald. We hadden een groep met veel gasten die op hoog niveau gevoetbald hadden, maar konden helaas niet meedoen om de bovenste plekken.  

Was dit je laatste club?  
Nee, ik heb hierna ook nog even bij SV Nootdorp, Concordia én RKDEO gespeeld! Op een gegeven moment had ik het erg druk met werk en wilde ik als glazenwasser graag voor mezelf beginnen. Daarnaast was ik ook bang om geblesseerd te raken. Toen heb ik besloten om te stoppen. Ik mis het voetbal nog altijd, maar kijk nog altijd terug op een geweldige tijd. Vooral mijn periode als jonkie in het eerste van Wippolder zal ik me altijd blijven herinneren, met jongens als Regi Blinker, Egmond Blinker, Jerry Simons, Edward Lie-A-Sam en Marco Rossel. Ik doe misschien een aantal mensen tekort die ik niet heb genoemd.

Wat doe je tegenwoordig?
Ik woon al 15 jaar in Nootdorp en sinds 3,5 jaar voetbalt mijn dochter bij RKDEO. Zij heeft anderhalf jaar tussen de meiden gespeeld en speelt nu twee jaar tussen de jongens. Voor de winterstop is ze gescout door Sparta Rotterdam en ADO Den Haag, waarna ze bij beide clubs stage heeft gelopen en uiteindelijk heeft gekozen voor ADO! Vroeger zeiden veel mensen tegen mij dat ik ver kon komen, maar ik nam het voetballen nooit echt serieus. Dat zij nu bij ADO gaat voetballen maakt mij als vader natuurlijk enorm trots! Ik zie veel van mezelf terug in haar, op het kaarten pakken en mijn grote mond in het veld na!