Hoe is het nu met Nick van den Bos?

Nick van den Bos (35) was al op jonge leeftijd gek van voetbal. Helaas kon hij om gezondheidsredenen pas relatief laat beginnen met voetballen, maar ondanks dat lukte het hem om bij meerdere clubs het eerste elftal te halen. Naast het voetballen begon hij op jonge leeftijd ook al met training geven, zijn andere grote passie. Sinds dit seizoen is hij de hoofdtrainer van Vitesse Delft. 

Je begon pas op je 14e met voetballen?
Ik ben van kleins af aan al ziek geweest, één nier heeft zich bij mij namelijk niet goed ontwikkeld. Deze nier is er uitgehaald toen ik 8 jaar was, waardoor mijn andere vanaf dat moment alles heeft overgenomen en voor twee is gaan werken. Toen mijn nier eruit moest was het al vrij snel duidelijk dat ik niet mocht voetballen, maar ondanks dat was ik op straat altijd veel aan het voetballen. Mijn broertje speelde bij Wippolder en ik stond iedere training langs de lijn te voetballen, totdat mijn vader en John Krassenburg voorstelden om mee te trainen met het team van mijn broertje. Hier had ik wat minder fysieke weerstand, maar kon ik wel gewoon lekker voetballen.

Hoe ging dat?
Al snel bleek dat ik veel te goed was voor deze lichting! Toen heb ik nog een jaartje meegetraind met de D, na een paar trainingen wilde de trainer me al in de D1 hebben! Helaas kon dat op dat moment nog niet. Na dat seizoen was het weer tijd voor mijn halfjaarlijkse controle in het ziekenhuis, waarbij ik altijd direct aan de arts vroeg of ik al mocht voetballen. Na deze controle belde de arts mijn vader om te vertellen dat alles er heel erg goed uitzag en we naar een jaarlijkse controle toegingen. Omdat ik het zo graag wilde hebben we vanaf dat moment het risico genomen en ben ik gaan voetballen!

Toen is het snel gegaan?
Ik begon bij Wippolder in de C1 en maakte dat seizoen al mijn debuut in de A1. In mijn tweede seizoen in de C1 speelde ik wedstrijden met de A1 mee en was ik ook echt beslissend, waardoor ik al snel definitief werd overgezet naar de A1. Ik wilde zelf nog steeds profvoetballer worden en wilde alles eruit halen wat erin zat. Na het seizoen in de A1 van Wippolder ben ik naar DHC gegaan, waar we met de B1 derde werden in de tweede divisie achter ADO en RKC. Bij Wippolder liepen in het eerste elftal destijds een aantal grote namen rond, waaronder Regi Blinker, Jerry Simons en Jeffrey Zwarts. Omdat ons team bij DHC een beetje uit elkaar viel besloten Mike Mesker en ik samen om terug te keren bij Wippolder. We begonnen in de A1, maar twee maanden later maakten we samen ons debuut in het eerste elftal! Hierna zijn we er niet meer uitgehaald en heb ik 1,5 jaar in het eerste gespeeld.

En toen?
Na 1,5 jaar ben ik voor een jaar naar Laakkwartier gegaan, maar daar ging het eigenlijk al snel mis. Na één wedstrijd kreeg ik last van mijn heup en ben ik naar Alex Fiévez gegaan, een bekende arts waar ik al vaker had gerevalideerd na mijn enkelblessures. Hij gaf aan dat het niet goed was en dat ik in Nederland een kunstheup zou krijgen en niks meer zou kunnen. Hij zei wel dat er vier artsen in Europa waren die dit wel konden opereren, waaronder in Sint-Niklaas in België. Hier ben ik uiteindelijk drie keer geopereerd. Na mijn revalidatie werd Erwin Stoelinga trainer bij Wippolder en keerde ik terug in Delft. Helaas werd hij al snel ontslagen, waar wij het als spelersgroep niet mee eens waren. Zo zijn er maar liefst 14 jongens vertrokken! Zo ben ik samen met mijn broertje bij Den Hoorn terechtgekomen, waar ik als linker centrale verdediger kwam te spelen. Uiteindelijk kwam ik voorin te spelen en heb ik jarenlang in het eerste gespeeld. Ik ben topscorer van Delft geworden en heb promoties en kampioenschappen meegemaakt van de derde klasse tot en met de eerste klasse!

Wanneer begon je met training geven?
Ik ben bij Wippolder begonnen met training geven toen ik een jaar of 14 was. Al op jonge leeftijd was ik bezig met het trainersvak, want als ik het profvoetbal als voetballer niet kon halen wilde ik het als trainer halen! Ook toen ik bij Den Hoorn in het eerste speelde was ik nog trainer van de JO13 van Wippolder, waarmee we uiteindelijk voor het eerst in de geschiedenis van de club wisten te promoveren naar de hoofdklasse! Hierna ben ik bij Den Hoorn de opvolger geworden van Gino Ninaber als trainer van de JO17, waarmee we gelijk kampioen werden! Toen ik aan Den Hoorn liet weten dat ik vanwege mijn enkel moest stoppen met voetballen kreeg ik de kans om het tweede te gaan trainen.

Inmiddels ben je hoofdtrainer bij Vitesse Delft?
Ik heb eerst een jaar het tweede bij Den Hoorn gedaan en daarna de O23. Onder John Hage was ik steeds meer betrokken bij het eerste elftal en toen Robin Knoester het jaar daarna vanwege gezondheidsproblemen zijn taken moest neerleggen gaf de club mij het vertrouwen als trainer van het eerste. Omdat ik nog niet de benodigde papieren had stelde Den Hoorn voor dit seizoen Ronald Hes aan en ging ik op zoek naar een nieuwe uitdaging. Die uitdaging vond ik bij Vitesse Delft, waar ik me vanaf het eerste moment al erg welkom voel. We zijn goed op weg en willen in de tweede helft van het seizoen meedoen om de prijzen, want Vitesse Delft hoort in mijn ogen niet in de derde klasse. Als laatste ben ik ook nog bezig met de opleiding Voetbalcoach 4, waarmee het mogelijk is om als trainer werkzaam te zijn in het gehele amateurvoetbal, de beloftencompetitie betaald voetbal én als assistent-trainer in het betaalde voetbal. Hiervoor loop ik één keer in de week stage bij Westlandia.