Hoe is het nu met Ton Smits?

Ton Smits (73) begon als kleine jongen met judoën bij Judoclub Delft. Na ongeveer vijf jaar gejudood te hebben ging hij op zijn 18e voetballen bij Delfia, wat het begin bleek van een mooie tijd in de Delftse voetbalwereld.

U bent begonnen met judoën?
Ja, mijn eerste sportieve stappen heb ik inderdaad gezet met judoën bij Judoclub Delft aan de Nieuwelaan. Ik was toen een jaartje of 10 en het judoën ging vrij aardig, ik ben zelfs nog een keer kampioen van Zuid-Holland geworden. Op een gegeven moment komen er toch andere dingen in je leven en toen ik 18 was ben ik gaan voetballen. Ik vond voetballen altijd al leuk, maar niet in clubverband.

Waar ging u toen voetballen?
Ik kwam bij Delfia terecht, de club van mijn opa! Alle Smitjes gingen altijd naar Delfia, een echte volksclub. Ik kwam als speler in het vierde terecht, wat best hoog was voor mijn voetbalkwaliteiten! Na een jaar of twee kreeg ik last van mijn meniscus, waardoor het veldvoetbal niet meer lukte en ik stopte.

En toen?
Daarna ben ik een beetje begonnen met krachttraining bij Sportschool Olympus van Koos Lucas, een goede bodybuilder en bekende Delftenaar. Dit vond ik hartstikke leuk en heb ik dan ook een paar jaar gedaan, tot ik in contact kwam met Leo Romberg van Aquariumhuis Romberg. Hij vertelde mij over een hot-item in Delft; het zaalvoetbal. Dit idee was onderling ontstaan en ging er echt fanatiek aan toe! Je had onder andere FC Tanthof, FC Henkie en Aquariumhuis Romberg! Leo vroeg of ik in zijn team wilde komen keepen en zo heb ik de overstap gemaakt naar het zaalvoetbal. Zo ben ik ook goed bevriend geraakt met John van Vliet.

Wat waren mooie momenten?
We hadden het ene toernooi na het andere toernooi, het waren echt heerlijke tijden! Zo hadden we in Wassenaar het Lex Schoenmaker toernooi, waar Leo altijd goed voor de dag wilde komen. Bij zo’n toernooi vroeg hij Chris Treling een keer mee, die voor de wedstrijd al werd aangesproken door de scheidsrechter dat hij het rustig aan moest doen. Binnen 5 minuten had Chris een rode kaart te pakken!

Waarom bent u gestopt?
Tijdens het zaalvoetbal ontstond het idee om een vriendenelftal op te richten en bij Full Speed weer het veld op te gaan. Wij waren het eerste team met een shirtsponsor, we liepen er prachtig bij! Hier heb ik nog geweldige jaren gehad, maar na een tijdje gingen er bepaalde spelers die te goed waren naar het eerste elftal. Toen is het team uiteen gevallen.

Wat doet u tegenwoordig?
Ik ga vaak kijken bij mijn kleinkinderen. Bodi speelt bij DHL en Loyd speelt sinds dit seizoen bij PSV, ik ben dus vaak in Eindhoven te vinden. Bodi heeft veel plezier in het voetbal en denkt af en toe dat hij Ronaldo is, maar ik ben bang dat hij het talent van zijn opa heeft!