Paul met zijn beker uit 1992 voor Museumhuis Van Meerten, waar hij vrijwilliger is. (Foto: Koos Bommelé)
Paul met zijn beker uit 1992 voor Museumhuis Van Meerten, waar hij vrijwilliger is. (Foto: Koos Bommelé)

Hoe is het nu met Paul Overbeek?

Algemeen Hoe is het nu met?

DELFT - Paul Overbeek (64) werd geboren in Overijssel en begon als 18-jarige al fanatiek met hardlopen. In 1981 liep hij als 20-jarige zijn eerste marathon, met zijn idool Gerard Nijboer als grote inspiratiebron. In 1992 won Paul de vijfde editie van de Golden Tenloop, een overwinning waar hij nog graag aan terugdenkt.

Hoe is het allemaal begonnen?
Ik ben op de middelbare school begonnen als hockeykeeper, maar door onderlinge twisten had ik op een gegeven moment een beetje genoeg van teamsport. Toen ontdekte ik dat ik goed kon hardlopen en in 1979 deed ik voor het eerst mee aan de Midwintercross in Overijssel, mijn geboorteprovincie. Deze wedstrijd werd gewonnen door Gerard Nijboer, die later na zijn zilveren medaille op de Olympische Spelen in Moskou mijn grote idool werd. Gerard en ik kwamen allebei uit hetzelfde dorp, namelijk uit Raalte. Toen ik voor mijn studie naar Groningen ging ben ik lid geworden van een atletiekvereniging, waar ik in die periode wel drie keer per week trainde. In het noorden zat ik destijds al bij de noordelijke top, maar die top was daar natuurlijk niet zo breed. Dat was in Zuid-Holland wel anders! Toen ik in 1989 voor mijn werk naar Den Haag kwam moest ik beslissen of ik nog iets wilde doen met mijn atletiekloopbaan.

U besloot door te gaan?
Ik besloot inderdaad om door te gaan en elke dag te gaan trainen, om zo mijn tijden weer te gaan verbeteren. Voor de marathon trainde ik zelfs 10 keer per week! Omdat veel steden, onder andere Delft en Leiden, hier dichtbij Den Haag liggen besloot ik in 1992 om mee te doen aan de Golden Tenloop.

Wat weet u nog van deze dag?
Ik weet nog goed dat het die dag ontzettend warm was, dat was later ook te lezen in een krantenartikel. Omdat ik zelf juist wel hou van extreme weersomstandigheden was ik daar vrij nuchter onder, ik was er juist goed tegen bestand. Ik begreep van Bruun van der Steuijt dat het nu een heel massaal evenement in de Delftse binnenstad is, maar in 1992 ging het parcours nog langs de Schie en over industriegebieden! Het was dus veel minder massaal en er stonden dus ook een stuk minder mensen langs het parcours. Tijdens de wedstrijd liep ik de eerste 5 kilometer samen met een medekoploper, maar daarna ben ik er alleen vandoor gegaan! Ik finishte in een tijd van 31 minuten en 18 seconden, wat zeker gezien de weersomstandigheden gewoon een goede tijd was. De Golden Tenloop bleek uiteindelijk onderdeel te zijn van mijn topjaar, want in datzelfde jaar liep ik de 5 kilometer in 14 minuten en 13 seconden en liep ik tijdens het Nederlands Kampioenschap de 10 kilometer op de baan in 29 minuten en 45 seconden! Met mijn 29.45 op de 10 kilometer werd ik zesde op het Nederlands Kampioenschap, een tijd die direct laat zien hoe warm het op de dag van de Golden Tenloop was. Ik liep de halve marathon van de CPC Loop in 1 uur en 5 minuten en als laatste liep ik in 1992 ook nog eens de marathon van Rotterdam in 2 uur en 19 minuten, waarmee ik de zesde Nederlander werd! Een jaar later in 1993 werd ik 5e tijdens de marathon van München, waarmee ik 900 Duitse marken verdiende! 

Kreeg u veel aandacht in Delft?
Ik zag al snel een artikel verschijnen in het atletiek weekblad, maar ook in de kranten. Toch merkte ik dat er in Delft meer aandacht voor me was dan in Den Haag, waar ik op dat moment woonde. Delft is een wat kleinere en intiemere stad, waar je wat meer aandacht krijgt als je een bijzondere prestatie neerzet. Ik heb thuis nog een heel plakboek met foto’s en krantenknipsels!

Wat doet u tegenwoordig?
In 1995 kreeg ik de diagnose artrose in mijn teengewricht, waardoor ik noodgedwongen moest stoppen met topsport. Tegenwoordig ben ik veel aan het wandelen en maak ik veel fotoreportages over architectuur. Ook heb ik als vrijwilliger vier baantjes, waaronder bij het Museumhuis Lambert van Meerten aan de Oude Delft. Hier ben ik gastheer, ik ontvang de bezoekers en geef ze een audiotour en eventueel een kopje koffie of thee. Museumhuis Van Meerten is een prachtig pand, maar ik krijg soms het idee dat de echte Delftenaren het huis niet echt kennen. Zeker nu Museum Prinsenhof gesloten is vanwege de verbouwing, is Museumhuis Van Meerten zeker een bezoekje waard!

Paul tijdens de Golden Tenloop van 1992.