Erelid Pieter van Veen blijft zich in Portugal inzetten voor Vitesse Delft

DELFT - Wie Vitesse Delft zegt, zegt Pieter van Veen. De man die achtenvijftig jaar lang niet weg te denken leek van sportpark Tanthof-Zuid, zal er vanaf heden nog maar sporadisch te vinden zijn. Maar ‘uit het oog’ betekent niet uit de agenda, laat staan uit het hart.

Door: Alphons de Wit jr. 

Afgelopen donderdag arriveerde Vitesse Delft voor het trainingskamp op het vliegveld van Faro in de Portugese Algarve. Daar werden Ronald Hes en zijn gevolg meer dan hartelijk ontvangen door Pieter van Veen en zijn vrouw Irena. “We zijn niet voor het eerst op trainingskamp in Carvoeiro,” vertelt Van Veen, “maar het verschil met andere jaren is dat ik er dit jaar ook mijn hoofdverblijf heb.”

Onderscheidingen
Eind vorig jaar werd , logischerwijs, uitgebreid stilgestaan bij deze stap van het Erelid van Vitesse Delft. In september werd hij door burgemeester Marja van Bijsterveldt benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau, werd hij benoemd tot Lid van Verdienste van de KNVB en ontving hij de Gouden Sportspeld van de gemeente Delft. Niet vreemd als je ziet met hoeveel energie en passie hij zich tijdens zijn 56-jarig lidmaatschap ruim vijftig jaar als vrijwilliger, waarvan veertig jaar als bestuurslid, heeft ingezet. Natuurlijk mocht in december een afscheidsreceptie ook niet ontbreken.
“We hebben hier al lange tijd een huis, maar inmiddels is dat sinds een maand ons hoofdverblijf. Voor mijn werkzaamheden voor mijn werkgever Festo, die me inmiddels voor twintig uur in de week inhuurt, maakt het niet veel uit of ik ze vanachter mijn bureau in Delft of hier in Carvoeiro uitvoer. Het enige verschil is, dat als ik naar buiten kijk, het uitzicht hier wat aangenamer is.”
En dus is Van Veen ook regelmatig buiten te vinden. “Want als ik van zeven tot elf gewerkt heb, ga ik lekker naar buiten om te wandelen, te golfen of op een andere manier te sporten. Ik heb het idee dat ik wel aan die Portugese manier van leven kan wennen. Natuurlijk heb ik hier ook al voetbalclubs bezocht. Het valt op dat de beleving hier zo anders is. De accommodaties zijn minder uitgebreid, er is zoveel respect voor de scheidsrechters en de toeschouwers moedigen de ploegen alleen maar positief aan. Daar kunnen we in Nederland nog wat van leren.”

Uit het oog...
Ook al is de fysieke afstand tot zijn geliefde sportpark Tanthof-Zuid, de plek waar hij tot een maand geleden minstens vier keer per week te vinden was, zo’n 2400 kilometer, in zijn gedachte blijft Van Veen ook in het zonovergoten Carvoeiro dichtbij zijn club. “Want in mijn rol als adviseur van het bestuur, blijf ik nauw verbonden. Zo zit ik nog in verschillende groepsapps binnen de vereniging en ook externe partijen met wie ik jarenlang heb samengewerkt, weten me nog goed te vinden. Daarnaast hangt in de logeerkamer in ons pas verbouwde huis het shirt met rugnummer 40, dat ik vorige maand bij mijn afscheid kreeg als dank voor veertig jaar werk in het bestuur, aan de muur samen met andere onderscheidingen. De thuiswedstrijden zal ik via de livestream volgen en tijdens uitwedstrijden wordt het twitteraccount altijd wel bijgehouden.”

Trainingskampen
Daarnaast breidt Van Veen zijn werkzaamheden voor Trainingskampen.nl, waar hij al een aantal jaar ambassadeur voor is, verder uit. “Zo begeleid ik samen met mijn vrouw, die de taal spreekt, voetbalploegen die hier op trainingskamp zijn. Dat zijn er in de afgelopen jaren heel wat geweest. Afgelopen week was het bijvoorbeeld Valken ‘68, dat hier afgelopen weekend de Algarve Cup won en binnenkort komen er twee Zwitserse ploegen deze kant op. Op termijn gaan we dat misschien wel wat verder uitbouwen, maar daar zijn nog geen concrete plannen voor. Wel ben ik daarom het bedrijfje Carvoeiro Sport Verhuur en Diensten begonnen.” Een naam die niet zomaar is gekozen.
Voorlopig is Van Veen dit weekend de gastheer voor ‘zijn’ Vitesse Delft. “We hebben hier een mooi programma samengesteld. We trainen op donderdag en vrijdag op het complex van Portimonense en op zaterdag staat er een wedstrijd tegen een Portugese tegenstander gepland. Dat is voor het eerst dit jaar, want de afgelopen keren speelden we tegen Nederlandse ploegen. Daarnaast is er de keuze tussen padellen of golfen, wordt er gevoetvolleyd aan het strand en gaan we elke avond uit eten. Traditiegetrouw sluiten we het trainingskamp af met een kip piri-piri maaltijd in Guia, bij het restaurant waar het oorspronkelijke recept vandaan komt. Het is dit jaar de eerste keer dat we ze op zondag naar het vliegveld brengen, maar niet zelf mee terugvliegen.”
En zo blijft het erelid nauw betrokken bij zijn club. “Na zesenvijftig jaar is de club een deel van me geworden en dat gaat nooit meer over.”