Concordia barst van de potentie, maar de ondergrens moet omhoog

DELFT - Concordia moet na een uitstekende seizoenstart even pas op de plaats maken. Middenvelder Dennis Gelpke heeft er echter vertrouwen in dat de kwaliteit die in het elftal zit er ook uit zal komen. 

Door: Alphons de Wit jr. 

Concordia begon de competitie met overwinningen tegen DWO (0-1) en Graaf Willem II vac (3-2), maar was in de wedstrijden tegen DSVP (2-1) en Laakkwartier (1-3) wat minder gelukkig. “Die nederlagen waren niet nodig geweest”, stelt Dennis Gelpke vast. Als we alleen al naar afgelopen zaterdag tegen Laakkwartier kijken, dan spelen we een puike eerste helft. Via Melvin Kaptein kwamen we terecht op voorsprong, maar daarna vergeten we die voorsprong uit te breiden. Vervolgens maken zij vlak voor rust gelijk, beginnen we de tweede helft goed, maar komen we uiteindelijk ongelukkig op een 1-2 achterstand en scoren zij uiteindelijk nog een keer. Dat resultaat is natuurlijk balen, maar als je naar het voetbal kijkt, was het wel een nederlaag met perspectief.”  

Overstap
Gelpke is aan zijn tweede seizoen bij Concordia bezig. “En ik moet zeggen dat ik het hier ontzettend naar mijn zin heb. Ik ben vanaf dag één goed opgevangen en we hebben een onwijs leuke groep. Na vanaf mijn vijfde bij Den Hoorn gespeeld te hebben, werd ik anderhalf jaar geleden door Concordia benaderd. En ik heb de gok gewaagd. Bij Den Hoorn heb ik even bij het eerste elftal gezeten, maar speelde ik mijn wedstrijden vooral in het onder -23 elftal. Toen ik daar te oud voor werd, kwam ik in het tweede elftal terecht. Daar speelde ik met vrienden, maar steeds meer jongens stopten ermee of gingen lager voetballen. Daarom kwam de interesse van Concordia wel erg goed uit.”
Sportief gezien was het eerste seizoen niet wat hij ervan had gehoopt. “We begonnen ijzersterk, maar na de winterstop zakten we steeds verder weg. Dat kwam door pech met blessures, maar misschien ook wel doordat we een erg jonge ploeg hebben. Als ik puur naar mijn eigen spel kijk, ben ik best tevreden over het afgelopen seizoen. Ik heb nagenoeg alles gespeeld en dat is vooraf maar de vraag als je zo’n overstap maakt.”

Ervaring
Ook dit seizoen ziet het ernaar uit dat Gelpke een vaste waarde is in het elftal van trainer Wesley Zandstra. “Met mijn vijfentwintig jaar ben ik één van de oudste spelers in de selectie; alleen Melvin Kaptein en Steven Klijn zijn ouder dan ik. Wesley verwacht dan ook van mij dat ik met het stukje ervaring dat ik heb de jongere gasten mee op sleeptouw neem. Ik probeer daarin mijn rol wat meer te pakken, al merk ik dat ik soms wel wat positiever in mijn coaching zou mogen zijn. We hebben een jonge groep, waardoor als het goed gaat de pieken erg hoog zijn, maar als het even niet loopt, zijn de dalen ook wel erg diep. Nu is het zaak om de ondergrens omhoog te krijgen en daar hoop ik mijn rol in te kunnen pakken. Het is in elk geval duidelijk dat er heel veel potentie in deze groep zit.”
Dit doet hij vanaf het middenveld. “Vanaf de jeugd speel ik voornamelijk als aanvallende middenvelder of buitenspeler. Ik ben daarin creatief en heb een drang naar voren. Ik denk dat één van mijn belangrijkste kwaliteiten is dat ik door kort weg te draaien een overtalsituatie kan creëren en de aanvallers aan het werk kan zetten.”

Band met de trainer
Al vanaf dag één heeft Gelpke een goede band met trainer Wesley Zandstra, die hem naar Concordia haalde. “Hij stuurt heel erg op het groepsproces en het groepsgevoel, maar besteedt ook individueel veel aandacht aan zijn spelers. Zo heeft hij bijvoorbeeld aangegeven dat hij van mij verwacht dat ik als één van de ouderen de boel op sleeptouw kan nemen. Daarnaast merk je aan de tips die hij in individuele gesprekken geeft, dat hij zelf op een heel hoog niveau heeft gevoetbald.”
Met Zandstra als trainer speelt Concordia het voetbal waar Gelpke zelf het meest van houdt. “Want voetbal is het leukst als je vanuit balbezit denkt. We spelen dominant voetbal, waarbij de opbouw van achteruit wordt verzorgd. Waar we vorig jaar, in een sterkere competitie, nog weleens in een 4-4-2-systeem speelden, is dat nu vooral 4-3-3. Doordat we in voetballend opzicht eigenlijk altijd wel de bovenliggende partij zijn, gaat ons dat goed af; al zouden we voorin alleen nog wel zuiniger met de kansen om mogen springen.”
Gelpke heeft hoge verwachtingen van dit seizoen. “Zelf heb ik aan het begin van het seizoen tot doel gesteld om minstens acht keer te scoren en belangrijk te zijn voor het elftal. Als we de ondergrens omhoog weten te krijgen, denk ik dat we zeker mee kunnen doen om promotie. Of dat via een kampioenschap of de nacompetitie is weet ik niet, maar uiteindelijk willen we weer naar de tweede klasse.”