Vreugde bij RKDEO en Den Hoorn na winnen van de nacompetitie

DELFT - RKDEO en Den Hoorn hebben het seizoen vorige week op een prachtige manier afgesloten. Beide ploegen komen komend seizoen, net als regioploegen SV Nootdorp en Wippolder, uit in de eerste klasse. 

Door Alphons de Wit jr. 

RKDEO maakte het zaterdagmiddag spannend. Na een 1-1 gelijkspel in de reguliere speeltijd, kwamen de Nootdorpers vijf minuten voor het eind van de verlenging tot scoren. HVV wist enige minuten later, al lange tijd in ondertal spelend, nog gelijk te maken, waardoor penalty’s uitkomst moesten brengen. “En ik had er al meteen vertrouwen in”, vertelt aanvaller Tommy Simonis. “De week ervoor pakte onze keeper, Huub Koning, er drie en dinsdag trainden we wat korter, maar oefenden we wel op strafschoppen. Die ballen vlogen er allemaal in.”

Opstartproblemen
In de wedstrijd zelf hadden de Nootdorpers enigszins last van opstartproblemen. “Net als de week ervoor kwamen we al redelijk snel op achterstand, maar gelukkig wisten we het ook nu weer recht te trekken. Ik denk dat bij sommige jongens toch de spanning wel een rol speelt; er zijn er maar weinig in deze groep die ervaring hebben met dit soort wedstrijden. Daarbij begon HVV sterk, maar na de rode kaart die zij na een half uur spelen kregen, namen wij het heft in handen. Voor mij was het de derde keer dat ik in de nacompetitie uitkwam en gelukkig is in dit geval driemaal scheepsrecht. Feit is dat we tweemaal tot het uiterste zijn gegaan en we volgend jaar in de eerste klasse mogen spelen. Dat is voor de club de tweede keer, maar we zijn van plan om het langer vol te houden dan de vorige lichting, die het jaar na promotie direct degradeerde.”
Simonis heeft vertrouwen in zijn elftal. “Want ik denk dat we met onze manier van spelen prima mee moeten kunnen komen. Voetballende tegenstanders liggen ons beter dan de wat fysiekere ploegen. Ook dit jaar hebben we na het trainingskamp in de winterstop weer een prachtige reeks neergezet. Irian Boeschoten deelde pas een screenshot dat we in november nog tiende stonden. Uiteindelijk hebben we tot een paar weken voor het eind nog meegedaan om het kampioenschap en hebben we nu via de nacompetitie promotie veilig gesteld. Met de derby tegen Nootdorp en een aantal andere ploegen uit de regio ben ik ervan overtuigd dat het een hartstikke mooi jaar gaat worden.”

Laatste wedstrijd
In die eerste klasse komen de Nootdorpers Den Hoorn tegen, maar niet doelman Robert-Jan Kuipers, die zaterdag zijn laatste wedstrijd speelde. “We begonnen dit seizoen met het idee een stabiele eersteklasser te zijn en lange tijd leek dat ook goed te gaan. Qua aantal tegendoelpunten heeft alleen kampioen DSO het beter gedaan, maar we hebben maar drie goals meer gescoord dan dat we er tegen hebben gekregen. Dan wordt het natuurlijk een lastig verhaal.”
Uiteindelijk moest Den Hoorn nacompetitie spelen om lijfsbehoud veilig te stellen. “Daar zit je toch niet op te wachten. Voor andere ploegen was het een mogelijkheid om een mooi seizoen te bekronen, maar voor ons viel er niets te winnen. Daarbij weet je dat als je één wedstrijd verliest, het meteen over is.”
Maar zo ver kwam het gelukkig niet. “Al was het vooral in de eerste wedstrijd tegen VVGZ, die we na strafschoppen wonnen, kantje boord. Toen zag je al dat we tachtig procent van de tijd de baas op het veld waren, maar dat we door gebrek aan scherpte snel op achterstand kwamen. Een week later gebeurde dat tegen Spirit en ook zaterdag was het tegen Nieuwerkerk weer raak.”
Gelukkig was in alle drie de wedstrijden de vroege achterstand niet fataal. “Maar zaterdag kregen zij nog wel een aantal kansen. Gelukkig kon ik me met een aantal goede reddingen onderscheiden. Je hoopt het liefst zo min mogelijk te doen te hebben als keeper, maar als de ballen komen en je pakt ze, dan geeft dat natuurlijk ook een goed gevoel. Uiteindelijk kwamen we langszij en wonnen we verdiend met 4-1. Na afloop kregen Donny Slot en ik het afscheid waarop we hadden gehoopt.”

Verplichtingen
Zijn goede optreden in de nacompetitie doet de 28-jarige doelman zijn beslissing om in een vriendenelftal bij Vitesse Delft verder te gaan niet heroverwegen. “Ik ben de verplichtingen drie keer in de week een beetje beu. Het kost me moeite om me naar de training te slepen, maar als ik er eenmaal geweest ben voelt het toch wel goed. Daarnaast krijg ik het op mijn werk drukker vanwege een nieuwe functie. Het is mooi geweest, want het plezier weegt niet meer op tegen het gevoel van de verplichting. Ik zal volgend seizoen zeker nog regelmatig langs de lijn te vinden zijn, maar dan op de momenten dat ik daar zelf zin in heb.”