Hidde van den Ende geniet weer bij Den Hoorn

DEN HOORN - Met nog drie wedstrijden te gaan ligt Den Hoorn op pole position om kampioen te worden. Sinds eind november kunnen de Midden-Delflanders beschikken over Hidde van den Ende, die zich in korte tijd in de basis heeft weten te knokken. 

Door: Alphons de Wit jr. 

Het moet gevoeld hebben als een cadeautje voor trainer Ronald Hes, toen hij in de voorbereiding werd benaderd door Van den Ende, toen nog spelend bij Ter Leede, of hij niet bij Den Hoorn kon aansluiten. “Eigenlijk zou ik bij Ter Leede blijven. Ik was echter net klaar met met mijn opleiding en begon fulltime te werken. Dan is drie keer in de week naar Sassenheim voor de training en een hele zaterdag die je kwijt bent voor de wedstrjd in de vierde divisie redelijk belastend. Daarnaast had mijn leven lang genoeg in het teken van het voetbal gestaan en was het tijd om me op mijn maatschappelijke carrière te richten. Daarom besloot ik een stapje terug te doen.”

Rompslomp
Dat de keuze hierbij op Den Hoorn viel, is niet helemaal toevallig. “Robin Zwartjens is namelijk mijn beste maat. Toen we bij Feyenoord speelden, zat hij één jaar boven mij, later kwamen we elkaar bij ADO Den Haag weer tegen. Hij ging daarna naar Spakenburg en ik naar Noordwijk. Hij ging al wat eerder naar Den Hoorn en we bleven contact houden. Toen ik ook een stapje terug wilden doen, ben ik in gesprek gegaan met Ronald Hes en Donny van den Bos en heb ik aangegeven voor een langere termijn bij Den Hoorn te willen spelen.”
Wat volgde was een periode van meetrainen, maar nog niet mogen spelen. “Want doordat de overstap buiten de overschrijvingsperiode plaatsvond, had het nogal wat voeten in de aarde: het is niet de bedoeling om gedurende het seizoen over te stappen en ik snap dat de KNVB daar scherp op is. Gelukkig stelde Ter Leede zich bereidwillig op en was ik eind november speelgerechtigd.”

Basisplaats
Al snel maakte de multifunctionele speler zijn debuut. “Daarbij heb wel een beetje mazzel gehad. De eerste wedstrijd dat ik inzetbaar was, was er een teamgenoot geblesseerd, waardoor ik meteen mocht spelen. Ik denk dat ik anders op de bank had gezeten.”
Inmiddels is de 25-jarige Van den Ende niet meer uit de basis weg te denken. “Daarbij heb ik ook het voordeel dat ik breed inzetbaar ben. Zo heb ik dit jaar al als rechtsback, op het middenveld en centraal achterin gespeeld. Daarbij denk ik dat ik aardig sterk ben in de duels, ik goed kan koppen, vooral in verdedigend opzicht. Ook ben ik al van jongs af aan heel intensief met voetbal bezig en die ervaring neem ik ook mee. Daarmee probeer ik mijn medespelers ook op een positieve manier te helpen.”

Niveauverschil
Met zijn stap naar de tweede klasse deed Van den Ende drie stapjes achteruit. “Maar ook hier speel ik met hartstikke goede spelers. Wel merk je in de tweede klasse dat het voetbal wat fysieker is dan ik gewend ben. Hetgene waaraan ik misschien nog wel het meest moet wennen, is het feit dat we hier te maken hebben met clubgrensrechters, al ga ik daar ook steeds beter mee om. Verder speel ik weer met zijn vrienden en dat is ook heel wat waard.”
Daarbij zijn de resultaten ook nog eens goed. “Sinds de afgelopen speelronde, waarin Honselersdijk van CION verloor, hebben we het kampioenschap weer helemaal in eigen hand. Zij staan qua aantal verliespunten gelijk, maar hebben nog een wedstrijd in te halen en een veel minder doelsaldo. Moeten nog drie wedstrijden knallen en als we die winnen, zijn we kampioen. In die wedstrijdens spelen we nog tegen HVC ‘10, Binnenmaas en Rhoon, de nummers drie, vier en de nummer laatst. We moeten die drie wedstrijden, ook die tegen Rhoon met volle concentratie en inzet ingaan. Als dat lukt, is de kans groot dat we op 24 mei kampioen zijn.”