DVC kent dit seizoen hoge pieken en diepe dalen

DELFT - DVC beleeft een wat anoniem seizoen in de vijfde klasse. Hoge pieken worden afgewisseld met diepe dalen. Mike van Es kijkt alvast vol vertrouwen uit naar het volgende seizoen. 

Door: Alphons de Wit jr. 

De 2-5 nederlaag van afgelopen zaterdag staat voor Mike van Es misschien wel symbool voor het seizoen dat DVC beleeft. “Het is allemaal veel te wisselvallig bij ons. Tegen de ploegen uit het linkerrijtje voetballen we goed mee, maar als we spelen tegen de teams onder ons geven we te vaak niet thuis. Zaterdag speelden we tegen Overschie, dat drie punten onder ons stond en begonnen we niet scherp. Dat leidde ertoe dat we al binnen twintig minuten op 0-3 achterstand stonden. Nu was het wel zo dat we een aantal spelers misten, maar ook met de spelers die er waren moeten we beter kunnen dan dit. Uiteindelijk pakten we het in de tweede helft wel weer aardig op en scoorden we twee keer, maar aan het eind van de rit verlies je wel met 2-5.”

Wisselvalligheid
Ook tegen wat lager geklasseerde ploegen gaat het niet altijd goed. “Zo verliezen we bijvoorbeeld van Buytenpark en Kickers ‘69 en geven we tegen nummer laatst Delft twee punten weg. Dat is helemaal niet nodig, want tegen ploegen als SEP, Alphen en Woubrugge, die allemaal boven ons staan, kunnen we het wel. Ik denk dat het komt doordat we tegen dat soort ploegen reactievoetbal kunnen spelen, terwijl we tegen de onderste ploegen het spel moeten maken. Dat ligt ons gewoon wat minder en dat is aan de resultaten terug te zien.”
De wedstrijd tegen Woubrugge is er één die de 25-jarige alleskunner niet licht zal vergeten. “Toen kregen we al snel een rode kaart en kwamen we op een achterstand. Uiteindelijk wonnen we met 1-3 en scoorde ik drie keer. Dat was wel erg lekker.”

Warm bad
Van Es maakt op dit moment voor het derde seizoen deel uit van de selectie van DVC. “En al vanaf het begin voelde ik me heel erg welkom. Ik ben hier gekomen via mijn neven Sjors en Wouter van Vliet, die hier al speelden. Zelf speelde ik toen bij FC Zoetermeer in het beloftenelftal, maar Leroy Vaes, die toendertijd de trainer van het eerste was, zag het niet in me zitten. Ook Martijn Verheij, die daar al één van de beste spelers was, kreeg nauwelijks een kans. Nadat ik te oud was voor de onder -23 besloot de club het tweede selectieteam op te heffen en vol op het eerste in te zetten, waarbij ik dus buiten de boot viel. Sjors en Wouter vroegen of ik naar DVC kwam en Martijn Verheij ging vanuit Zoetermeer met me mee. Al vanaf de eerste dag voelt het hier als een warm bad en hebben we het idee dat we gezien worden.”
Dat goede gevoel komt niet in de minste plaats door trainer Marco Immers. “Hij is gewoon een geweldige vent, met wie ik heel goed door een deur kan. Verder zijn de trainingen met hem en assistent Dennis Verhoeven fijn met veel afwerkvormen en positiespel.”

Favoriete positie
Van Es speelde bij FC Zoetermeer in de spits. “En in mijn eerste seizoen hier was dat ook het geval en maakte ik er twintig. Afgelopen zaterdag en in de wedstrijd tegen Woubrugge speelde ik op het middenveld, maar ik heb ook veel wedstrijden rechtsback gestaan. De trainer weet dat dat niet mijn favoriete positie is, maar als hij me daar nodig heeft, speel ik daar. Al met al kan ik op meerdere posities goed uit de voeten.”
Uiteindelijk is dit seizoen niet verlopen zoals de alleskunner had gehoopt. “En daar baal ik best wel van, want we hebben bij vlagen laten zien dat we beter kunnen dan waar we nu staan. Het is aan ons om er volgend seizoen voor te zorgen dat de pieken er weer zijn en de dalen wegblijven. Op dit moment ziet het ernaar uit dat alleen Ismaïl Bouyardane vertrekt (naar Wippolder, red.) en ik denk dat we voor de rest compleet blijven. Met twee á drie gerichte versterkingen denk ik dat we dan mee moeten kunnen doen voor een plek in de nacompetitie.”