Niels Boks hoopt op een afscheid met champagne

SCHIPLUIDEN - Het gaat goed in Schipluiden. De plaatselijke SV is trotse lijstaanvoerder en is volop in de race voor het eerste kampioenschap sinds 2016. Spits Niels Boks hoopt in stijl afscheid te nemen. 

Door: Alphons de Wit jr. 

Afgelopen zaterdag werd in het thuisduel tegen Lyra met 1-0 gewonnen. “En dat was geen beste wedstrijd. We zaten er niet helemaal lekker in. Of dat nou door de spanning kwam of andere oorzaken had; ik weet het niet. Maar het is in elk geval mooi om te zien dat we ook dit soort wedstrijden, door voor elkaar te strijden, winnen”, vertelt spits Niels Boks. “Daarbij slaan we een directe aanval van een concurrent af, want het gat bedraagt nu acht punten. Ook loop ik deze dagen met een big smile rond, want ik woon inmiddels in De Lier. Dan is het niet fijn om dit soort wedstrijden te verliezen.”

Verrassend
En dat gebeurde dus ook niet. Boks heeft het heel erg naar zijn zin bij Schipluiden. “De sfeer is hier over het algemeen altijd wel goed, maar als je dan ook nog eens bovenin meedoet, is die natuurlijk alleen nog maar mooier. Als je ziet met wat voor ploegen we in de poule zitten, denk ik niet dat veel mensen hadden verwacht dat we na negentien wedstrijden bovenaan zouden staan. Aan de andere kant denk ik niet dat het onverdiend is.”
Volgens Boks is het succes niet in de minste plaats te danken aan de technische staf. “Natuurlijk hebben we een goede groep spelers en is de sfeer goed. Maar toen Jeroen Hoefnagel en Xander Vos aan het begin van het afgelopen seizoen voor de groep kwamen te staan, is er wel wat veranderd. Die twee zijn bezeten van voetbal, hebben bepaalde basisregels ingeslepen en bereiden ons op elke wedstrijd goed voor. Als je spelers dan ook nog eens voor elkaar willen knokken, dan kan dat tot mooie resultaten leiden; dat zie je dit seizoen.”

Familieclub
En als het goed gaat met de club, dan merk je dat ook buiten het veld. “Zo weet het publiek ons ook steeds in grotere getale te vinden en word je, als je door het dorp loopt ook aangesproken. De club betekent echt veel voor de gemeenschap. Daarbij is Boks natuurlijk ook geen onbekende naam in Schipluiden. Ik speel nu met mijn broer Sjoerd en mijn neef Tom in een elftal en mijn vader is leider. Dat is ook wel heel bijzonder. Daarnaast ken je de andere jongens ook goed. Het overgrote deel komt uit het dorp en weet hoe de club in elkaar zit. Als er al jongens van buiten komen, zeggen ze vaak dat het hier als een warm bad voelt.”
Laatbloeier
De 28-jarige aanvaller zit al tien jaar bij de selectie van Schipluiden. “Maar echt bij het eerste zit ik pas twee jaar. Toen Jeroen en Xander kwamen, zijn ze er met open vizier ingestapt en sinds die tijd is er een veel minder strikte scheiding tussen het eerste en het tweede elftal. Ze hebben mij de kans gegeven en ik speel nu in de spits. Daarbij moet ik het niet hebben van mijn souplesse, maar vooral van het harde werken. Daarnaast kan ik met mijn fanatisme het team nog weleens opjengelen en pik ik mijn goaltjes mee. Dat is ook niet onbelangrijk voor een spits.”
Zoals het er nu naar uitziet, gaat Boks zijn laatste zeven wedstrijden als speler van Schipluiden 1 in. “Ik heb soms nog wel last van fysieke ongemakken en ben dit jaar vader geworden. Verder hou ik ook van andere sporten, zoals padel, tennis, hardlopen en wielrennen. Doordat op dit moment heel veel in het teken staat van voetbal, kom ik daar eigenlijk nauwelijks aan toe.”
Voor de laatste zeven wedstrijden heeft Boks zo zijn plannen. “We hebben op één na alle speelrondes bovenaan gestaan en hebben nog wat pittige potjes te gaan. Ik ben ervan overtuigd dat we met deze ploeg kampioen kunnen worden, maar we zijn er nog niet. Het zou een prachtig afscheid zijn; niet alleen voor mij, maar ook voor de trainer.”