Robin Sueters wil bij SEP eindelijk in de lift omhoog

DELFT - Twee weekends zonder competitievoetbal hebben SEP goed gedaan. Waar de ploeg van John de Letter voor de februari-onderbreking drie weken op rij niet wist te winnen, werd zaterdag Alphen met 1-0 verslagen. Robin Sueters hoopt dat deze zege de opmars is naar een periodetitel. 

Door Alphons de Wit jr. 

Helemaal vanzelf ging het afgelopen zaterdag niet en er moest hard worden gestreden. Na een benutte strafschop van Didier van Geenen in de eerste helft gaven de Tanthofbewoners de voorsprong niet meer uit handen; tot opluchting van Robin Sueters. “In de wedstrijden voor de onderbreking liep het niet zo lekker bij ons. Eerst verloren we met 4-3 van d.v.v. Delft, de week erna werd de wedstrijd tegen Ommoord bij een 1-0 voorsprong voor ons gestaakt. Nog een week later was DVC met 2-0 te sterk. Die twee derby’s zijn tot nu toe de enige wedstrijden waarin wij punten hebben laten liggen deze periode.”

Derby’s
“Dat is natuurlijk zonde,” vervolgt de 20-jarige verdediger, “want Delft stond op dat moment nog zonder overwinning onderaan en van DVC hadden we ook niet hoeven verliezen. Ik weet niet hoe het kwam: of er sprake van onderschatting was of dat we de derby’s van tevoren iets te veel hadden opgepompt. Feit blijft in elk geval dat als je het jezelf makkelijk wilt maken, je die wedstrijden moet winnen. Op dit moment hebben we twee punten minder in de periode dan Hazerswoudse Boys, maar zij hebben een wedstrijd meer gespeeld. We hebben het dus nog volledig in eigen hand.”
En dat is de laatste jaren weleens anders geweest. “Toen ik bij de selectie kwam, speelden we nog op zondag. We plaatsten ons zelfs voor een na competitieplek in de tweede klasse, maar verloren in de finale. Het jaar erna stapten we over naar de zaterdag en degradeerden we twee jaar op rij. Dat was natuurlijk teleurstellend en onverwacht. Gelukkig hebben we het dit seizoen na een goede voorbereiding en een stroeve seizoensstart weer goed opgepakt. Het zou mooi zijn als we ons via het winnen van de tweede periode voor de nacompetitie kunnen plaatsen. Het wordt namelijk wel weer eens tijd voor een feestje. Dat is alweer te lang geleden.” 

De ‘P’ in SEP
Want feesten, dat kunnen ze bij SEP. “Het is echt een familievereniging. Ik heb hier een half jaar in de F’jes gespeeld en vanaf de D’tjes speelde ik in het hoogste elftal van mijn lichting. Op mijn vijftiende ben ik zelfs al overgegaan naar de A-jeugd. Inmiddels speel ik alweer drie jaar bij het eerste en we zijn echt een heel hecht team. Met onder meer Jeroen Hoornweg en Sander Bouwens is er de ervaring en daarnaast zijn er veel jongens met wie ik in de jeugd heb gespeeld. Ik hoop dat we met deze groep bij elkaar blijven en SEP omhoog kunnen brengen. We zijn echt een vriendengroep die ook buiten het voetbal om met elkaar op pad gaat. We hebben het zo ontzettend leuk samen.”
Ook de speelstijl speelt hierin een rol. “We proberen echt van achteruit op te bouwen en via de flanken of het middenveld openingen voor de aanvallers te creëren. Ik ben hierbij dit jaar de linker centrale verdediger in het 3-2-3-2-systeem, zoals de trainer het noemt. Ik denk dat ik in verdedigend opzicht nog wel beter kan timen, maar denk dat het positief is dat ik linksbenig ben en dat ik meestal voor de voetballende oplossing kies en door mijn verleden op het middenveld ook soms aanvallend mijn inbreng heb. Soms moet de trainer me hierin wel wat afremmen, omdat ik soms te veel opstoom.”
Die trainer is John de Letter, die begin dit seizoen zijn broer Marcel opvolgde. “En ik merk wel een verschil: bij Marcel speelden we op de training veel wedstrijdvormen, terwijl John ons vooral vertelt waarop we bij de tegenstanders moeten letten. Hierbij gaan we natuurlijk altijd wel van ons eigen, aanvallende voetbal uit. Zo hebben ze beide hun eigen aanpak, maar zijn ze allebei hartstikke goede trainers.”