DHL gaat vol voor lijfsbehoud in de vierde klasse

DELFT - DHL kent in sportief opzicht een tegenvallend seizoen. Met nog acht wedstrijden te gaan bezetten ‘De Leeuwen’ de voorlaatste plaats. Doelman Kevin de Goeijer heeft nog alle vertrouwen in handhaving. 

Door: Alphons de Wit jr. 

Het zit dit jaar niet mee aan de Brasserskade en wie puur naar de ranglijst kijkt, ziet in DHL een degradatiekandidaat. Kevin de Goeijer, die bijna acht jaar geleden zijn plaats onder de lat innam en hem daarna niet meer afstond, denkt daar anders over. “Natuurlijk is het leuker om wedstrijden te winnen en bovenin mee te draaien, maar onderling is de sfeer nog altijd goed. Daarnaast ziet het er bij ons in voetballend opzicht helemaal niet zo slecht uit. Wat jammer is, is dat we moeite hebben met het maken van doelpunten. Aan de andere kant geven we de goals soms te makkelijk weg. Daar zijn we ons van bewust, maar we hebben die knop nog niet om kunnen zetten.”

Pech
Het lijkt het verhaal van het seizoen te zijn. Teveel wedstrijden gaan nipt verloren. “Kijk naar de wedstrijd tegen BMT begin van het seizoen. We hadden zeventig minuten het betere van het spel tot zij op onwaarschijnlijke wijze gelijkmaakten. Daarna deden we goed mee; toch maakten zij diep in blessuretijd de 2-1. Dan sta je met lege handen, terwijl zij bovenaan staan. Een ander voorbeeld is onze laatste wedstrijd tegen Vredenburch. Als je ziet dat die in 5-2 is geëindigd, denk je dat we er vanaf gepoetst zijn. Niets is minder waar: waar wij in de slotfase risico’s namen om tot een gelijkmaker te komen, kwamen zij er nog twee keer dodelijk uit. We hebben te vaak pech en daarom staan we waar we staan.”

Jongen van de club
De Goeijer is een echte DHL’er. “Op mijn elfde begon ik met voetballen en ik wilde meteen keeper worden. Mijn vader heeft een verleden als keeper bij C.S.V.D. en mijn neef keepte al in de jeugd van DHL. Toen ik aan het eind van de basisschool op voetbal ging was het wel duidelijk wat mijn positie werd.”
De Goeijer schopte het al snel tot de selectie. “Maar in die tijd was John Gillemans de onomstreden eerste keeper en toen hij stopte, werkte ik in België. Ik werk met jongeren die in lastige situaties zitten en vierentwintig uur per dag begeleiding nodig hebben. In die tijd was ik vier dagen op het werk en daarna vier dagen vrij. De trainer kon in die tijd dus niet van mij op aan. Toen mijn werk naar Nederland verhuisde en René Slegtenhorst hoofdtrainer werd, vroeg hij naar mijn situatie. Ik was beschikbaar en vanaf dat moment ben ik ook de eerste keeper. Door de jaren heen is er weleens interesse geweest van andere clubs, maar ik heb nooit overwogen om hier weg te gaan.”

Nieuwe rol
In de acht jaar dat De Goeijer het doel van DHL verdedigt, is er nogal wat veranderd. “Toen ik begon, was ik veruit de jongste en keek ik echt wel op tegen mannen als Joris Aerns, Marvin van der Krogt en Rémy Kooijmans. Nu ben ik zelf met mijn tweeëndertig jaar de oudste van het stel en ik merk wel dat de jonge jongens anders naar mij kijken dan ik dat toen deed. Dat is ook helemaal niet erg, want het zijn wereldgasten, maar het is fijn als ze wat van je aannemen op basis van je ervaring. Nu trek ik in het veld mijn mond wat meer open dan ik vroeger deed. Dat hoort denk ik bij de ervaring die ik heb en mijn rol als aanvoerder. Soms kan dat er best fel aan toegaan, maar we weten dat we het doen om elkaar beter te maken.”
Een stukje gif kan DHL dan ook goed gebruiken. “Dat is bij veel tegenstanders wel op de verkeerde manier aanwezig. Zo zijn we al twee keer betrokken geraakt bij incidenten, waarbij onze spelers aangevallen werden door een tegenstander of het publiek. Als jonge groep is het lastig daarmee om te gaan. Als dat ons lukt en we ons op het voetbal concentreren, dan kunnen we zeker nog genoeg punten binnenhalen om ons te handhaven.”