SEP heeft eerste zege binnen en gaat voor meer

DELFT - SEP weet weer wat winnen is. De ploeg van trainer John de Letter boekte afgelopen zaterdag de eerste competitiezege van het seizoen. En als het aan Noah Maat ligt, is dit nog maar het begin. 

Door: Alphons de Wit jr.

Zaterdagmiddag werd Bernardus met 4-0 verslagen. “En je merkte dat we een beetje tegen die eerste zege zaten aan te hikken”, vertelt Noah Maat. “De eerste tien minuten was het wat onwennig en bleven we zoeken, maar daarna pakten we het initiatief en kwamen we verdiend op voorsprong. Nog voor rust wisten we die uit te bouwen naar 3-0 en in de tweede helft maakte ikzelf de vierde.”

Wel even nodig
Die klinkende overwinning had SEP even nodig. “Want van de eerste vijf wedstrijden hebben we er twee verloren en drie gelijkgespeeld. Vooral die gelijke spelen waren onnodig, want ook in deze wedstrijden hadden we het betere van het spel. Tegen Football Factory stonden we bijvoorbeeld bij rust met 2-0 voor, maar maakten zij al snel in de tweede helft gelijk. In de blessuretijd scoorde ik nog wel, maar die goal werd om onduidelijke redenen afgekeurd. En ook tegen DVC en MMO had er meer ingezeten.”
Zelf maakt Maat voor het derde seizoen deel uit van de selectie van SEP. “Na één jaar in de onder -19 ben ik al meteen doorgeschoven naar de senioren. In het begin speelde ik mijn wedstrijden in het tweede elftal, maar gedurende dat seizoen vorderde werd ik steeds vaker bij het eerste gehaald. Inmiddels is dit mijn tweede seizoen dat ik vast bij het eerste elftal zit en dat bevalt me goed.”
Dat komt niet in de laatste plaats door de sfeer waarom SEP bekendstaat. “Ik denk dat er in de regio geen gezelligere club bestaat dan SEP. Na een teleurstellend resultaat balen we natuurlijk best even, maar de sfeer zit er daarna al snel weer in.”

Laat begonnen
De 20-jarige aanvallende middenvelder meldde zich tien jaar geleden aan op sportpark Tanthof-Zuid. “Mijn broer speelde er al, maar ik wilde er voor die tijd niets van weten. Op straat was ik altijd aan het voetballen, maar ik wilde niet bij een club. Tot die tijd deed ik aan taekwondo. Maar van het ene op het andere moment zag ik het zitten en ging ik voetballen. Mijn broer stopte in verband met een gescheurde meniscus. Helaas zal ik dus nooit met hem samenspelen, maar het spelen bij SEP bevalt me heel goed.”
Dat gebeurt dit jaar onder John de Letter, die begin dit seizoen zijn broer Marcel opvolgde. “En ondanks dat de resultaten misschien wat tegenvallen, gaat dat goed. Ik denk dat we in voetballend opzicht wel wat verbeterd zijn en dat John ons misschien inhoudelijk nog wel wat meer leert dan Marcel deed. Zo hebben we na elke wedstrijd nog een bespreking, waarin hij ons handvatten geeft om te verbeteren en het is mooi om te zien dat we daar ook echt beter van worden. Verder hebben we aan het begin van het seizoen tot doel gesteld om elkaar beter te leren kennen en een hecht elftal te vormen. Ik heb het idee dat we hiermee op de goede weg zijn en die eerste zege van zaterdag smaakt naar meer. Ik denk dat dit weleens de opmaat naar meer kan zijn.”

Beloftenteam
Ook aan het spelen in de beloftencompetitie beleeft Maat veel plezier. “Ik doe alweer wat jaartjes mee en ben met mijn twintig jaar dan ook één van de ervarener spelers. Mijn doel in dat elftal is om de stap van de jeugd naar de senioren voor die jonge jongens wat makkelijker te maken en ze op weg te helpen. Ik vind het dan ook al prachtig dat Magnus Osaio-Thomas zaterdag op zijn vijftiende deel uitmaakte van de selectie. Uiteindelijk moest hij door personele problemen al na een kwartier invallen en hij deed het hartstikke goed.”
Hopelijk leidt dat tot meer mooie overwinningen. “Want promotie was niet ons aanvankelijke doel, maar je weet nooit wat er kan gebeuren als het gaat lopen.”