Quinten van Zweden vertrouwt op strohalm voor opgeleefd DHC

DELFT - Begin vorig jaar twijfelde menig voetballiefhebber aan het voortbestaan van DHC. Nu, anderhalf jaar later, zit de club weer in de lift. Quinten van Zweden hoopt in de laatste wedstrijden ook op sportief vlak de weg omhoog in te zetten. 

Door: Alphons de Wit jr. 

Momenteel bezet de stadionclub met nog twee wedstrijden te spelen de elfde plek op de ranglijst. Deze zou aan het eind van de rit tot een plek in de nacompetitie om lijfsbehoud leiden, maar zowel directe handhaving als directe degradatie behoren ook nog tot de mogelijkheden.

Weggeven
“En dat is zonde, want als je ons ziet spelen, zouden we eigenlijk al veilig moeten zijn”, vertelt aanvaller Quinten van Zweden. “Het is ons dit seizoen te vaak gebeurd dat we op voorsprong kwamen, maar het toch nog weggaven, of dat we ons na een achterstand hadden teruggeknokt, maar uiteindelijk toch nog aan het kortste eind trokken.”
Ook afgelopen zaterdag was het zo’n wedstrijd. Tegen Verburch poetste DHC tweemaal een achterstand weg, maar ging de wedstrijd alsnog met 2-3 verloren. “In de eerste helft hadden zij wel het betere van het spel en we gingen met een 1-2 stand de rust in. Toen we snel na de pauze op gelijke hoogte kwamen, maakten zij binnen de tien minuten de 2-3. Daarna stopten zij met voetballen en creëerden wij nog heel wat kansen, maar helaas wisten we niet meer te scoren. In dat opzicht was het een wedstrijd die helemaal past in het beeld van dit seizoen.”
Ondanks dat de sportieve prestaties niet altijd helemaal meevallen, heeft Van Zweden het erg naar zijn zin bij DHC. “We hebben een hele leuke groep jongens en de sfeer is goed. Daarnaast voel je de positieve energie: de vrijwilligers zetten zich met hart en ziel in voor de club, er wordt gewerkt aan het complex en iconen uit het verleden laten zich weer zien bij de club. Zo zijn bijvoorbeeld Guus Haak en Sjef de Poorter weer regelmatig langs het veld te vinden. Daarnaast wordt er van alles georganiseerd en is er weer leven in de club.”

Overstap
Die nieuwe energie én het feit dat Van Zweden weer voor DHC speelt, is niet in de minste plaats de verdienste van vader John. “Toen hij in de club stapte, zei hij dat hij me nodig had en dat ik bij DHC moest komen voetballen. Als hij dat tegen me zegt, dan doe ik dat. Zelf speelde ik op dat moment bij Laakkwartier, waar ik door blessures maar een paar wedstrijden had gespeeld. Ook mijn vrienden Michael van den Ende en Lorenzo Bos, met wie ik bij Laakkwartier samenspeelde, gingen met me mee.” 
Aan de Brasserskade kwam Van Zweden terecht op vertrouwde bodem. “Want ik heb hier vanaf de F’jes tot en met de B-jeugd al gevoetbald. Toentertijd ging mijn interesse meer uit naar het uitgaan, waardoor ik met vrienden bij DHL in een vriendenelftal ben gaan spelen, waar ik het na een jaar voor gezien hield. Toen het toch weer ging kriebelen, heb ik me bij VCS, de club van mijn familie, aangemeld. Inmiddels ben ik na omzwervingen bij VUC, SVC ‘08, Kranenburg en Laakkwartier weer op het oude nest terecht gekomen en het bevalt me, op de tegenvallende resultaten na, heel goed.” 
Over hoe de plek op de ranglijst tot stand is gekomen, heeft de 31-jarige aanvaller wel zijn ideeën. “We zijn aan het begin van het seizoen met meer dan veertig nieuwe spelers begonnen. Dan is het voor de trainer lastig om daar al heel snel een goed uitgebalanceerd elftal van te maken. In het begin was het dus vooral wennen aan elkaar en het ging steeds beter lopen. Het vervelende is gewoon dat we ook nu nog te vaak het goede spel niet weten te bekronen met een overwinning. Wat wel duidelijk is, is dat we dit jaar aan het zaaien zijn, zodat er komend seizoen geoogst kan worden. Op welk niveau dat dan ook moge zijn.” 

Winnaar
Ondanks dat DHC momenteel een nacompetitieplek bezet en de komende weken wedstrijden tegen de nummers 2 en 3, respectievelijk CION en VFC op het programma staan, gelooft Van Zweden nog in directe handhaving. “Van beide ploegen hebben we maar met één goal verschil verloren. Daarnaast ben ik een winnaar: ik geef nooit op. Dat zie je in het veld ook. Giovalli Serbony en ik wisselen de spitspositie en de nummer 10-positie af en daarin blijven we maar gaan. Ik maak loopacties om ruimte voor andere te creëren, maar weet ook zelf mijn goals wel mee te pikken. Daarnaast kan ik echt niet tegen mijn verlies. Afgelopen weekend heb ik er echt de ziekte in gehad.” 
Van Zweden hoopt op een positieve afloop van het seizoen. “Maar ook al mocht dat niet zo zijn, dan ben ik ervan overtuigd dat de kern van deze groep bij elkaar blijft en we het komend seizoen veel beter gaan doen.”