Dubbel Delft 14/3

DELFT - Sommige straten in Delft laten zich niet meteen kennen. Je moet weten dat ze er zijn, anders fiets of rijd je er zo aan voorbij. De Laan van Overvest is er zo één. Tussen de stevige bouwmassa’s van de Spoorsingel zit een smalle opening, bijna bescheiden, alsof de straat zichzelf liever niet opdringt. Wie er eenmaal inloopt, merkt direct dat dit geen gewone straat is. De Laan van Overvest heeft iets intiems. De huizen staan dicht op elkaar, maar toch is er lucht. Voortuinen, hekken, gevels met karakter: het geeft de straat iets vriendelijks, bijna dorps, midden in de stad. Juist die mengeling maakt haar zo bijzonder. Het ene huis oogt statig en ruim, het volgende weer bijna als een jaren-dertigwoning uit een heel andere buurt. En dan staan daar ook nog woningen die juist eenvoudiger ogen, bijna alsof ze per ongeluk in dit decor terecht zijn gekomen. Maar precies dat maakt het beeld spannend. Op de oude foto zie je zo’n rijtje dat in 1961 bekend stond als studentenwoningen. Op zichzelf al opvallend, want ze passen bepaald niet vanzelfsprekend bij de rest van de straat. Toch vormen ze geen verstoring. Integendeel: ze horen bij het grillige, eigenwijze karakter van deze plek. De Laan van Overvest is geen straat die in één stijl of één tijdperk te vangen is. Ze vertelt haar verhaal in losse fragmenten. Zelfs in de naam van de straat klinkt geschiedenis door. De naam ‘Overvest’ verwijst naar de ligging voorbij de vest, aan de andere kant van de oude stadsrand. En verderop verandert ook de straat van gezicht: waar nu alles vanzelfsprekend Laan van Overvest heet, begon ooit de Emmastraat. Zo schuiven hier door de eeuwen heen namen, huizen en bewoners in elkaar. Misschien is dat wel de charme van deze straat: niets roept hard om aandacht, maar alles fluistert geschiedenis. Je hoeft er alleen maar heel even stil voor te staan.