Dubbel Delft 21/2

DELFT - Op het Doelenplein ligt de tijd altijd een beetje dubbel. Op de oude foto zie je het plein nog breed en rustig, met de klinkers als een soort filmkorrel onder je voeten. Links de gevel met grote letters DOELEN KINO: affiches achter glas, een open deur, een paar jongeren die op de stoeprand lijken te wachten tot het begint. Rechts staat een roomwitte Kever op een plein dat toen nog kaal en nietszeggend leeg was. En boven alles: die massieve toneeltoren van Theater Stads Doelen; een rechthoek die de lucht in tweeën snijdt. Precies dáár, ongeveer op de plek van die toneeltoren, kwam later onder andere Filmhuis Lumen te zitten. Alsof het plein zijn schaduw inruilde voor een scherm. Lumen is intussen zo verweven geraakt met Delft dat je er niet alleen films ging kijken, maar ook leerde kijken: naar kleine verhalen, grote emoties, stille documentaires en onverwachte humor, met na afloop dat korte moment van licht in de foyer waarin iedereen weer even mens wordt. Het begint bescheiden, in de Kromstraat: opening van het Filmhuis in april 1974. Een plek waar je naartoe ging omdat je iets anders zocht dan ‘de grote titel van de week’. Daarna komt de sprong naar het sfeervolle Doelenplein: de nieuwbouw wordt in gebruik genomen op 1 februari 1996. Dertig jaar later valt het doek daar voor het laatst: 28 februari is de laatste voorstelling op deze locatie. Maar het verhaal loopt door. De eerste helft van maart volgen try-outs op de nieuwe plek, ‘De Hooghe Delft’, op de hoek van de Ireneboulevard. Het nieuwe Lumen heeft vier zalen, met 101, 133, 57 en 51 stoelen. De eerste officiële filmvertoning is op zaterdag 14 maart. Minder oude baksteen, meer nieuw licht. En toch: of je nu binnenstapt via het Doelenplein of straks langs het park, het blijft hetzelfde ritueel. Buiten de stad. Binnen het donker. En dan: dat eerste beeld.