‘We hebben het zaadje geplant, nu is het aan Delft’

DELFT - Tijdens het laatste Klimaatcafé vanuit de Delftse Klimaatcoalitie in juli, deze keer georganiseerd door Stichting DelftBloeit met als thema ‘Hoe groen wordt Delft?’, viel er een verrassende mededeling: de stichting houdt eind dit jaar op te bestaan. Na jaren van groene projecten en activisme trekt DelftBloeit de stekker eruit. “Het is tijd”, zei oprichter Simon Huiberts. “We hebben voldoende voorbeelden gegeven. Nu is het aan de gemeente om hier daadwerkelijk mee aan de slag te gaan.”

DelftBloeit begon ooit vrolijk, met uitbundige tulpenvelden bij Station Delft. Een kleurrijk initiatief dat echter op kritiek stuitte. “Tulpen zijn mooi, maar niet goed voor de biodiversiteit”, blikt Huiberts terug. “Dat zette ons aan het denken.” De stichting verlegde haar koers en ging zich richten op duurzamere vormen van vergroening: geveltuinen, schoolpleinprojecten en het tijdelijk herinrichten van braakliggende terreinen. Maar DelftBloeit was meer dan een uitvoerende organisatie. Ze was een luis in de pels van het lokale beleid. “We wilden zichtbaar maken wat er beter kon. Dat leidde soms tot wrijving, zoals bij de Minderbroerstraat, de Gasthuisplaats en het busstation. Daar plaatsten we plantenbakken om het gesprek over vergroening op gang te brengen. Eerst schuren, dan pas resultaat.” Inmiddels worden die plekken daadwerkelijk groener, maar de strijd vergde veel energie. “Ook negatieve energie. En als dat de overhand krijgt, houdt het een keer op.”

Haat-liefdeverhouding
Een terugkerende domper was het soms afhoudende optreden van de gemeente. “We hebben ons ingezet voor meer bomen in de stad, maar de gemeente heeft een haat-liefdeverhouding met bomen”, aldus Huiberts. Toen hij via de krant burgers opriep om plekken aan te dragen voor nieuwe bomen, stroomden er honderden suggesties binnen. “De gemeente was not amused, want elke boomlocatie moest worden onderzocht op ondergrondse infrastructuur. Maar het zette wel iets in beweging.” Volgens DelftBloeit is er inmiddels wél een kentering. Delft heeft een ‘groene coalitie’, er is een Groennota, en nieuwe projecten bevatten vaker meer groen dan voorheen. Maar de zorgen zijn niet weg. “In de afgelopen tien jaar zijn er minstens 800 bomen verdwenen. En dat botst met de 3-30-300-regel die Delft zegt na te streven.”

Laatste projecten
Voordat DelftBloeit het licht dooft, worden nog twee grote projecten afgerond. Zo vergroenen ze samen met bewoners het terrein van het vernieuwde asielzoekerscentrum aan het Manderspark, inclusief bomen en moestuinen. Daarnaast wordt het schoolplein van de Cornelis Musiusschool aangepakt. “Dat plein is bloedheet doordat het omringd is met muren. We gaan zorgen voor schaduw en verkoeling met bomen en planten.”

Toekomstwensen
Hoewel de stichting stopt, blijft er een wensenlijstje achter. “Delft heeft geen groendesk voor bewoners. Er is te veel onduidelijkheid over subsidies, regelgeving en hoe je met een idee verder komt. Zo’n loket zou enorm helpen.” Ook vindt DelftBloeit het jammer dat in Delft geen ruimte is gevonden om innovatieve concepten als verplaatsbare bomen of ‘Gentse slingers’ - klimplanten over kabels tussen gebouwen - uit te proberen. “Andere steden doen het al, waarom hier niet?”

Erfenis van betrokkenheid
Huiberts kijkt met trots terug. “We hebben niet altijd de makkelijkste weg gekozen, maar wel met veel betrokkenheid. En het werkt: Delft denkt nu meer in groen, betrekt bewoners beter en er liggen ambitieuze plannen. De noodzaak voor activisme is daardoor minder geworden. Toch blijft waakzaamheid geboden. De uitvoering van plannen hapert nog te vaak. Het is aan burgers om kritisch te blijven en druk te houden op beloftes.” DelftBloeit verdwijnt, maar de invloed blijft zichtbaar in het groen én in de mentaliteit.