Foto: Koos Bommelé, archief
Foto: Koos Bommelé, archief

Bewonersverenigingen slaan alarm over ‘verstening’ Delft

Algemeen

DELFT - Delft staat voor een grote bouwopgave: tot 2040 moeten er 15.000 woningen bijkomen. Die ambitie brengt kansen, maar ook grote zorgen met zich mee. Delftse bewonersverenigingen trekken in een gezamenlijke brief aan de gemeente aan de bel over de toenemende verstening van de stad. Hun oproep is duidelijk: “Groen in de stad is geen luxe, maar bittere noodzaak.”

Delft verandert. In rap tempo verrijzen nieuwe woningen, vooral in de bestaande wijken. Dat betekent verdichting, en dat gaat vaak ten koste van het groen. “De stad verhardt letterlijk”, stelt het Delfts Overleg Bewonersbelangenverenigingen – DOBB -  in de brief van 1 juni. Ze vrezen dat zonder stevig beleid het toch al beperkte openbaar groen per woning alleen maar verder zal afnemen. En dat terwijl voldoende groen volgens hen essentieel is voor gezondheid, leefkwaliteit en klimaatadaptatie.

De brief baseert zich op recente cijfers uit een onderzoek van Natuur & Milieu en adviesbureau Sweco. De bewoners: “Hieruit blijkt dat Delft in 2024 gemiddeld 61 m² openbaar groen per woning telt — ver onder de landelijke norm van 75 m². Nog zorgwekkender: dat is 4 m² minder dan in 2019, ondanks een lichte toename van het totale groenoppervlak. De verklaring? Het aantal woningen groeide sneller dan het groen meegroeide. Als de nu nog geplande 10.000 woningen worden gerealiseerd zonder aanvullende vergroening, zal het groen per woning dalen naar slechts 49 m². Dat is een forse verslechtering. Het huidige niveau is al onder de maat.” Ook op andere punten scoort Delft matig. Slechts 13 van de 51 onderzochte buurten voldoen aan de norm van 75 m² openbaar groen per woning. En wat betreft boomkroonbedekking – het percentage grond dat bedekt wordt door boomkronen – halen slechts twee buurten de richtlijn van 30 procent.

De bewoners noemen het ontwikkelgebied Kop van de Buitenhof in hun brief exemplarisch voor wat er misgaat. In het masterplan voor dit gebied is aandacht voor woningbouw, voorzieningen en parkeren. Het belang van groen wordt in woorden onderstreept, maar concrete normen of eisen ontbreken. “We zien mooie plaatjes van mogelijke groene invulling, maar nergens staat hoeveel groen er echt moet komen. Sterker nog, in de voortgangsrapportage over het project wordt groen vooral genoemd bij de risico’s: bezwaren op kapvergunningen die het project kunnen vertragen. Daaruit blijkt hoe groen in de praktijk nog vaak wordt gezien als hinderpaal, in plaats van als basisvoorwaarde.”

De bewoners pleiten voor directe invoering van een zogenaamde borgingssystematiek. Dit is een meet- en regelmechanisme dat op verschillende schaalniveaus (straat, buurt, wijk, stad) eisen stelt aan de hoeveelheid en kwaliteit van groen. Deze systematiek staat al omschreven in de Visie Groen & Biodiversiteit en de bijbehorende Uitvoeringsagenda 2024–2027 van de gemeente zelf. “Toch blijkt uit navraag dat het college deze systematiek pas wil invoeren nadat de Nederlandse uitwerking van de Europese natuurherstelwet gereed is”, aldus de bewoners. “Die wordt op z’n vroegst in 2026 verwacht, en de lokale uitwerking volgt daarna.” De bewoners vinden dit veel te laat. “Dan zijn we drie jaar verder. In die tijd worden al duizenden nieuwe woningen gebouwd, zonder stevige garanties voor groen. De landelijke ‘Handreiking Groen in en om de Stad’ biedt gemeenten nu al concrete instrumenten en normenkaders voor het realiseren van een groene leefomgeving. De tools liggen er, het is een kwestie van ze gebruiken.”

“Delft staat op een kruispunt”, aldus een woordvoerder van DOBB. “Gaan we verder op de weg van verdichting zonder echte vergroening, of kiezen we voor een stad waarin mensen, planten én dieren kunnen gedijen? Wij hopen dat de gemeenteraad het groene kompas volgt. Groen is niet optioneel. Het is de basis van een gezonde, leefbare stad.”