Hemd van het Lijf: Melchior van der Veen

Melchior van der Veen is al bijna vijfentwintig jaar actief bij tennispark De Delftse Hout, waar hij ook jongeren begeleidt.

Waarom hier op de foto?
Ik ben groundsman bij tennispark De Delftse Hout. Alles wat je hier ziet, wordt door mij en mijn collega Jan onderhouden. Over twee weken werk ik hier precies vijfentwintig jaar.

Hoe ben je hier terechtgekomen?
Mijn vader werkte bij de Botanische Tuin. Iemand daar attendeerde mijn vader erop dat het tennispark naar iemand op zoek was. Ik belde ze op dinsdag en op vrijdag kon ik terecht voor een sollicitatiegesprek. Ik deed mijn verhaal en nog voordat ik de Hoflaan uit was gefietst, werd ik gebeld - of ik meteen aan de slag kon. Op zaterdag kwam ik terug en zat het bestuur daar, met taart en champagne.

Was je verbaasd?
Een beetje, want ik was nog heel jong en wist eigenlijk niet zo goed wat mijn werkzaamheden zouden worden. Ik werkte destijds zelf in de zorg als activiteitenbegeleider op het Westerhonk in Monster.

Dat is even iets anders…
Ja, maar ik had dankzij mijn werk in de zorg gelukkig wel wat ervaring in het onderhouden van groen en ook in het werken met mensen met een gebruiksaanwijzing. Dat is iets waar ik hier veel profijt van heb gehad. Sinds vier jaar werk ik hier ook met jongeren uit het speciaal onderwijs, dus mijn kennis is goed van pas gekomen.

Het speciaal onderwijs?
Een dame wiens kinderen hier tennissen, werkte bij de receptie van de Herman Broerenschool. Zij stelde voor om op het tennispark een stageplek te creëren voor een aantal leerlingen. Het was haar ook bekend dat ik bepaalde kennis had over werken met zulke jongeren. Toen het gesprek over de mogelijke stageplek plaatsvond, zag ik ook ineens mijn buurvrouw. Die gaf les op de Herman Broerenschool. Toen dacht ik wel vrij snel: dat gaan we gewoon proberen!

Hoe ziet die samenwerking er uit?
Iedere half jaar komt er een nieuwe groep jongeren van tussen de 15 en 18 jaar oud hier ongeveer tweeëntwintig weken stage lopen. Eén dag per week helpen ze voornamelijk met opruimwerkzaamheden, maar bijvoorbeeld ook het onderhouden van het groen buiten. Het is heel leuk om te zien hoe ze zich gedurende die weken ontwikkelen. Ik kan me echt trots voelen als ik zie hoeveel ze leren. Als zenuwachtige brugpiepers komen ze binnen en als zelfstandige werknemers gaan ze weer weg. Ik geloof dan ook echt dat iedereen iets voor de maatschappij kan betekenen, op welk niveau dat dan ook is.

Wat is de belangrijkste les die je de leerlingen meegeeft?
Dat het belangrijk is om plezier in je werk te hebben, maar dat je er ook in moet investeren. Wat je niet zaait, kun je niet oogsten, dus je moet ook dingen proberen waarvan je eerst misschien denkt dat je het niet kunt. Het leven bestaat nu eenmaal uit vallen en opstaan. Maar plezier is ook echt belangrijk. Ik vind mijn werk na vijfentwintig jaar nog steeds ontzettend leuk. Als je niet met plezier naar je werk gaat, moet je je misschien toch afvragen of je wel op de juiste plek zit.

Als ik burgemeester van Delft was…
…zou ik proberen om de verdeling tussen studenten en Delftenaren wat rechter te trekken. Daarnaast zou ik graag willen waken voor het carnaval in Delft. Ik ben een fervent carnavalsvierder en ik vind het jammer om te zien dat het carnaval in Delft de laatste vijftien jaar zo is weggezakt. Carnaval bestaat niet alleen uit zuipen en gek doen, maar ook uit aandacht besteden aan bepaalde groepen die een feestje verdienen, zoals ouderen en kinderen.