Hemd van het Lijf: René Peterse

René Peterse heeft ALS en speelt op vrijdag 6 december nog een laatste keer met zijn band Rock Morton tijdens BackToBasis.

Waarom hier op de foto?
Ik kom graag op het Agathaplein. Het is een bijzondere, culturele plek in Delft en het evenement BackToBasis van Kadmium werd hier altijd gehouden. De eerstvolgende editie van BackToBasis, op 6 december, vindt echter in het Hampshire Hotel Delft Centre plaats. Daar heb ik zelf nog nooit gespeeld, maar het is natuurlijk ook een mooie plek. De eigenaren houden echt van muziek.

Wat is BackToBasis?
BackToBasis is een gratis toegankelijk evenement dat georganiseerd wordt door kunstorganisatie Kadmium. Elke eerste vrijdag van de maand verzorgen ze een podium voor drie acts in totaal. Het is heel laagdrempelig en vrij kleinschalig - iedereen die wat van zich wil laten horen, kan zich aanmelden. Ik speel er op 6 december, voor de laatste keer, met mijn band Rock Morton. Wij zijn de eerste act, om 20.15 uur. Daarna treden de bands BartenofCornelis (BEOC) en felDt op.

Hoe lang bestaat Rock Morton al?
In 1990 heb ik voor het eerst op het podium gestaan met de eerste drummer en bassist van de band. Dat beschouw ik wel als de begindagen van Rock Morton. De bezetting van de band is door de jaren heen vaak veranderd, maar we bestaan nu uit Leo van der Brugge - op de akoestische gitaar en eerste stem - Rens van Velsen - op percussie - en ikzelf natuurlijk - op de elektrische gitaar en als tweede stem.

Wat voor muziek maakt Rock Morton?
We zijn ooit begonnen met het maken van psychedelische, elektrische rock. Toen we op een gegeven moment de zoveelste bassist moesten inwerken, hebben we ervoor gekozen om akoestische rock te gaan spelen. Je hoort nog steeds wel de invloeden van die vrijheid van psychedelische rock, maar we hebben een heel diverse en toch heel eigen sound ontwikkeld. Ik speel namelijk ook gitaar met een buizenradio - een ouderwetse versterker - wat voor een heel dynamisch geluid zorgt.

Waarom is dit het laatste optreden?
Ik heb ALS - een zenuw-spierziekte die het, naast bijvoorbeeld het feit dat ik niet meer goed kan lopen, steeds moeilijker maakt om gitaar te spelen. Solo’s en melodieën lukken nog wel, maar motorisch heb ik steeds meer moeite met akkoorden spelen. Door de ALS bestaat mijn leven meer en meer uit het besparen van mijn energie. Vandaar dat we ook als eerste optreden, zodat ik eventueel eerder naar huis kan, al had ik graag naderhand nog even met wat bezoekers willen praten.

Hoe kijkt u aan tegen dit afscheid van optreden?
Het is natuurlijk dubbel. Aan de ene kant vertrouw ik erop dat het een feestelijk afscheid is, maar aan de andere kant kan het ook wel een emotioneel moment zijn. Ik sta overigens heel positief in het leven - dat heb ik van mijn vader geërfd. Ik probeer me niet te concentreren op de ellende die de ziekte met zich meebrengt maar probeer samen met mijn vrouw zo veel mogelijk uit het leven te halen. We gaan nog op vakantie, gaan regelmatig uit eten, spreken vaak af met vrienden… Je kunt wel gaan zitten kniezen, maar daar heb je uiteindelijk niet zoveel aan.

Als ik burgemeester van Delft was…
…zou ik er niet mee stoppen! Marja van Bijsterveldt is de beste burgemeester die ik me kan herinneren te hebben gehad. Ik heb begrip voor haar besluit, maar ik vind het erg jammer dat ze weggaat.