Bronzen roeisters Sytske de Groot en Chantal Achterberg benoemd tot erelid Proteus - Eretes
sportEditie: Week 49, Jaargang 20 |
Sytske en Chantal kort na hun bronzen race op de Olympische Spelen van Londen.
DELFT - Bijna een halfjaar geleden blikten vijf Olympische roeiers in Delft op Zondag vooruit op de Olympische Spelen in Londen. Chantal Achterberg en Sytske de Groot waren twee van hen. Twee maanden later wonnen ze met de Dames 8 een bronzen medaille en inmiddels benoemde Proteus – Eretes ze tot ereleden van de Delftse roeivereniging.
Achterin clubhuis ‘De Beuk’ hangen tien portretten. Ze zijn van de leden van verdiensten van Proteus – Eretes. Onder de portretten hangt een poster. Op de poster staan Chantal Achterberg en Sytske de Groot juichend in de Dames 8 na de bronzen race op de Olympische Spelen. “Hé! Die portretten zijn verplaatst!”, merkt Niels van der Zwan op als hij de rust opzoekt om zijn speech nog eens door te nemen. Van der Zwan werd in 1996 Olympisch Kampioen in Atlanta met de Holland 8 en werd dat jaar ook erelid van Proteus – Eretes. “Die portretten hingen eerst daar”, geeft hij aan terwijl hij naar de balk boven de glazen deuren naar het balkon wijst. “Ze zullen wel verplaatst zijn om ruimte te maken voor de portretten van Chantal en Sytske. “
“We zijn op de Spelen een medaillekandidaat”, gaf Chantal Achterberg een halfjaar geleden aan. “Tijdens de laatste wereldbekerwedstrijd in Luzern werden we derde. Canada en de Verenigde Staten waren allebei vier seconde sneller dan wij. Dat is in principe een groot gat maar geen onoverbrugbare. Alles kan gebeuren. We gaan voor een medaille. Dat is een ding dat zeker is.” Ook Sytske de Groot was op dat moment al zelfverzekerd. “We liggen op dit moment derde en zijn dus geen favoriet voor goud. Maar ik vind het prima om de underdog te zijn. Op de Spelen gaan wij beter presteren dan we tot nu toe hebben gedaan, denk ik. Goud is mogelijk. Ik kijk echt uit naar 2 augustus. Ik hoop dat we dan met een medaille in het Holland Heineken Huis staan. Dan is de spanning weg en kan het genieten echt beginnen.”
En die verwachte medaille kwam. De Dames 8 werd derde en op 2 augustus stonden Sytske en Chantal met een medaille in het Holland Heineken Huis. “Ik had ook verwacht dat ze een medaille zouden winnen”, blikt Niels van der Zwan terug. “Dat ze zelf dachten dat goud misschien zelfs mogelijk was, leek me toen al niet reëel. Het gat met de Verenigde Staten en Canada was groot. Te groot. Toch snap ik dat je als sporter voorafgaand aan de Spelen opportunistisch bent. Jij bent toch degene die de prestatie moet leveren. Als je zelf al niet gelooft, dat je in staat bent om te winnen, gaat het je in ieder geval niet lukken. Dan is het goed om als sporter te geloven in het onmogelijke, hoe onrealistisch dat ook is.” Van der Zwan is niet alleen ervaringsdeskundige als het gaat om het winnen van Olympisch eremetaal. Ook over de benoeming tot erelid, kan hij vertellen. “Proteus – Eretes doet die benoeming altijd heel leuk. Ik werd toentertijd gebeld met de vraag hoe ik wilde dat de ceremonie zou gaan. Ik vroeg toen om een disco. Het werd ontzettend gezellig.”
Tijdens de ceremonie van Sytske en Chantal wordt duidelijk dat ook zij een ceremonie krijgen, die het beste bij ze past. Allereerst samen en omringt door veel familie. Fraai is het begin van de bijeenkomst waarin Judith, de eerste coach van het bronzen tweetal, uiteenzet waarom de dames het zo ver hebben geschopt. Als onafscheidelijk tweetal waren ze altijd bescheiden, beschikten ze over een overdosis doorzettingsvermogen, waren ze altijd bereid van iedereen te leren en hielden ze altijd plezier in de roeisport. “Sytske en Chantal bewezen dat ‘leuk roeien’ en ‘hard roeien’ ook heel goed samen kon”, vertelt Judith. “Daarmee zijn ze een voorbeeld voor alle roeiers.” (MA)
Download de laatste krant!
Energieweg 3
2627 AP Delft
T: 015 - 214 39 12
info@delftopzondag.nl
