Jeroen Hoefnagel is als een vis in het water bij dorpsclub Schipluiden

SCHIPLUIDEN - Het is genieten op sportpark Keenenburg. Schipluiden staat op een knappe tweede plek en hoofdtrainer Jeroen Hoefnagel staat er ook volgend seizoen voor de groep. Niet zo gek ook, want de Hagenaar voelt zich er als een vis in het water. 

Door: Alphons de Wit jr. 

Toen Schipluiden afgelopen voorjaar aankondigde dat vertrekkend trainer Benjamin van der Zwan zou worden opgevolgd door Jeroen Hoefnagel, deed dat menig wenkbrauw fronsen. Wat had een trainer met een UEFA A-diploma op zak te zoeken in de derde klasse van het amateurvoetbal? “Maar voor de mensen die mij wat beter kennen, was het absoluut geen verrassende stap”, vertelt de oefenmeester. “Natuurlijk heb ik in het verleden bij FC Dordrecht en VUC op een hoger niveau getraind, maar de mooiste tijd heb ik gehad in de jeugd van HBS en bij Oliveo. Ik kijk dus niet naar het niveau, maar vooral naar waar ik gelukkig van word.”

Dorpsclubs
Toen de positie van hoofdtrainer aan de Keenenburgweg vacant kwam, was er dan ook iemand in zijn omgeving die hem erop wees. “En toen ik me in de club verdiepte, werd ik eigenlijk steeds enthousiaster. Het mooie aan dit soort dorpsclubs is dat je van tevoren goed kunt inschatten waar je aan toe bent. Je weet dat er over het algemeen weinig verloop is binnen de selectie en wat voor spelers er voor handen zijn. Daardoor weet je welke kwaliteiten er aanwezig zijn, maar vooral ook welke niet. Daarnaast zie je jongens die op een hoger niveau zijn gaan spelen, bijvoorbeeld bij Excelsior Maassluis of Westlandia, regelmatig terugkeren op het oude nest.”
Ook is er volop bewondering voor de vrijwilligers. “Toen mij voor de eerste wedstrijd na de winterstop vanwege de sneeuwval werd gevraagd of ik graag wilde voetballen, antwoordde ik ‘ja’. We waren één van de weinige ploegen in de regio bij wie de wedstrijd doorging, doordat vrijwilligers drie dagen lang alles uit de kast haalden om het veld bespeelbaar te krijgen. Uiteindelijk zorgde de spelersgroep voor een mooie beloning door met 1-0 te winnen van de koploper.”
Het zorgt ervoor dat Hoefnagel het na ruim een half jaar in Schipluiden uitstekend naar zijn zin heeft. “Er heerst hier een warme, gezellige sfeer en ik werk met een hele hechte groep van leuke en leergierige gasten.” En het gaat hem goed af, want waar Schipluiden zich vorig jaar ternauwernood veilig speelde, vindt hij zijn ploeg nu terug op de tweede plaats. “Aan het begin van het seizoen heb ik vooral gezegd dat we punten moesten pakken om een marge ten opzichte van de onderste plekken op te bouwen en nu die marge er is, kunnen we ook naar boven kijken.”

Kwaliteiten
Aan de bovenkant van de ranglijst ziet Hoefnagel geduchte concurrenten. “Vooral bij Wilhelmus en Graaf Willem II Vac ziet het voetbal er goed uit. Wij kunnen hierin mee, vooral ook doordat we niet alleen conditioneel, maar ook kwalitatief in de breedte heel sterk zijn. Daarbij gaan we altijd goed voorbereid het veld op. Zo hebben we contact met andere trainers of bekenden uit de voetballerij om te bekijken waar onze kansen en bedreigingen liggen tegen de verschillende tegenstanders en passen we video-analyse toe op onze eigen wedstrijden. Alle hieruit verkregen informatie gebruiken we om ons team-tactisch op wedstrijden voor te bereiden.”
Maar dat is nog niet alles. “Daarnaast hebben we aan het eind van vorig seizoen door de hele vereniging gekeken welke kwaliteiten er aanwezig waren en hebben we op basis daarvan een selectie samengesteld. Deze bestaat vooral uit jongens uit het eerste en tweede, maar Tom Hooijmans, die met Twan Knijnenburg centraal achterin speelt, hebben we bijvoorbeeld uit het vierde gehaald. Daarnaast zijn veel jongens van de onder -19 doorgeschoven naar het tweede elftal en zitten ze heel dicht tegen het eerste aan.”

Ambitie
Een andere verklaring voor het succes ziet Hoefnagel in de staf. “Met Xander Vos en Rafael en Fred van Rossum hebben we een perfect team dat elkaar aanvult. Afgelopen kerstvakantie heb ik een verkeersongeluk gehad en in die tijd hebben zij het overgenomen. Ik ben nog steeds herstellende, maar zij weten precies wat er moet gebeuren.”
Hoefnagel geniet bij Schipluiden. “En ik kan me voorstellen dat ik hier over anderhalf jaar, als mijn contract is afgelopen, ook nog blijf. We hebben een talentvolle groep waar nog veel rek in zit en ik zou niet weten waarom we niet via de nacompetitie zouden kunnen promoveren. Zelf heb ik ook ambities; ik heb mijn UEFA A natuurlijk niet voor niets gehaald. Ik zou dat echter alleen doen bij een club met dezelfde structuur als hier. Maar ik leef, zeker ook na het ongeluk, in het nu en zou niet weten waarom ik hier weg zou willen.”