Dubbel Delft 15/8

DELFT - Op deze foto is de Tuinstraat nog gewoon een doorgaande straat. Verkeer kan er gewoon doorheen. Juist dat verkeer werd in de jaren zeventig een steeds groter probleem in het dichtbebouwde Westerkwartier. Buurtcomité Westerkwartier en bewoners van de Tuinstraat besloten uiteindelijk zelf in te grijpen. Op een vrijdagnacht werden stilletjes straatstenen en tegels verwijderd. Er kwamen twee bomen en een zelfgemaakt verbodsbord voor terug. Niet iedereen was enthousiast, maar veel buurtbewoners steunden de actie. Na overleg met de gemeente werd de afsluiting uiteindelijk gelegaliseerd. Zo veranderde de Tuinstraat van verkeersroute in speel- en verblijfsruimte. Die actie stond niet op zichzelf. Het Westerkwartier kende in die jaren veel slechte woningen, weinig groen en weinig speelruimte. Tegelijk ontstond een sterke vorm van buurtwerk waarin oorspronkelijke bewoners en nieuwkomers, onder wie studenten, opvallend goed samenwerkten. Vanuit kleine initiatieven groeide een buurtcomité dat zich met wonen, kinderen, ouderen en leefbaarheid bemoeide. Halverwege de jaren zeventig verhuisde het buurtwerk naar het voormalige patronaatsgebouw Caminada aan de Raamstraat. Daar vonden ook ouderenwerk, een peuterspeelzaal en verschillende verenigingen onderdak. Het werd een echt centrum van de wijk. In 1989 vierde het Westerkwartier zijn honderdjarig bestaan. Dat buurtfeest groeide uit tot Westerpop, jarenlang een van de bekendste gratis muziekfestivals van Delft. De Tuinstraat laat daarmee mooi zien wat buurtwerk kan bereiken. Geen groot gemeentelijk masterplan, maar bewoners die letterlijk stenen uit de straat haalden om hun wijk leefbaarder te maken. Een kleine straat in het Westerkwartier werd daarna een voorbeeld voor veel initiatieven van bewoners in de stad.