Dubbel Delft 18/10

DELFT - De foto toont een typisch Delfts industrieel landschap rond 1960: links de imposante gashouder van de gasfabriek, rechts de stoere baksteenarchitectuur van de elektriciteitscentrale aan wat we nu kennen als het Gashouderpad. Op de voorgrond drijven pontons met heimachines: de eerste heipalen voor de bouw van de Sebastiaansbrug worden de grond in geslagen. De gasfabriek aan de Zuidwal, al sinds de 19e eeuw actief, voorzag Delft lange tijd van gas voor verlichting, verwarming en koken. De ronde gashouder op de foto staat ‘vol’, dat is goed te zien aan de hoge stand van de karakteristieke, telescopische kuipwand. Hoe voller de houder, hoe hoger het gevaarte boven de stad uit torende. Het was voor veel Delftenaren een vertrouwd baken, maar ook een bron van stank en vervuiling. De elektriciteitscentrale ernaast, gebouwd in de vroege 20e eeuw, leverde stroom aan een snelgroeiende stad die steeds meer huishoudens, bedrijven en trams van elektriciteit moest voorzien. De fabriek met zijn hoge schoorstenen en complexe buizenstelsel bepaalde decennialang de skyline aan deze kant van de Schie. Begin jaren zestig ging dit hele industriële ensemble op de schop. Delft had dringend behoefte aan een nieuwe oeververbinding over de Schie: de Sebastiaansbrug. De bouw betekende de sloop van zowel de gasfabriek als de elektriciteitscentrale. Het idee om de afrit dwars door de binnenstad aan te leggen ging gelukkig van tafel. Wat bleef is de huidige afrit met een vreemde slinger; het is de erfenis van plannen die nooit zijn uitgevoerd. De foto legt een uniek moment vast: de oude industrie staat er nog fier bij, maar de heimachines kondigen al de nieuwe tijd aan. Waar ooit gas en elektriciteit het ritme van de stad bepaalden, rijden nu dagelijks duizenden fietsers en automobilisten over de Sebastiaansbrug.