Dubbel Delft 4/10

DELFT - Aan de Oostsingel 178 stond ooit een gebouw dat een heel andere wereld verbond met Delft: de Rubber-Stichting. Op de foto, gemaakt op 28 april 1951 vanaf het Oostplantsoen aan de overkant van de Schie, zien we de bouw in volle gang. Palen, steigers en het strakke ritme van betonnen geveldelen kondigen een modern instituut aan dat wetenschap en handel moest samenbrengen. Het was het optimismetijdperk na de oorlog, waarin Delftse kennis opnieuw richting gaf aan belangrijke grondstoffen. De Rubber Stichting werd in 1936 opgericht om de kwaliteit te verbeteren en de afzet van natuurrubber te stimuleren. Het werk reikte verder dan Nederland: het toenmalige Nederlands-Indië legde zich toe op betere winningsmethoden. Na de Indonesische onafhankelijkheid zette de samenwerking nog even door. Dat blijkt ook uit het feestelijke moment in 1951, toen het nieuwe pand aan de Oostsingel werd geopend in aanwezigheid van Indonesische functionarissen; een diplomatiek gebaar én een teken dat kennisuitwisseling niet bij grenzen ophoudt. De werkelijkheid haalde het ideaal echter in. In 1954 droogde de financiering uit Indonesië op en begon de afbouw. Pas in 1969 werd de stichting officieel geliquideerd. Het gebouw kreeg daarna een tweede leven. Zoals bij het Rubberinstituut TNO, Shell Plastics, de Delftse Analisten Cursus en uiteindelijk de Optische Industrie. Vervolgens raakte het pand leeg; aan het eind van 1993 volgde de sloop. De mooie locatie werd het decor voor fraaie ‘urban villas’: dichtbij de binnenstad, groen en de A13. Wie vandaag langs de Schie wandelt, ziet een andere oeverstrook: rustiger verkeer, meer groen en een diverser straatbeeld. De foto van 1951 herinnert aan een periode waarin Delft een knooppunt was in een wereldwijd netwerk van innovatie en handel.