Lone op hoog muzikaal niveau tijdens bühne-afscheid van zanger Michel van Dijk in Hal015

Vrijdagavond 30 mei 2025 mag je gerust een historische avond noemen in de popmuziek vanwege het podiumafscheid van een grootheid uit de vaderlandse muziekscène. Zijn naam: Michel van Dijk. Samen met de Delftse multi-instrumentalist Ferdinand Bakker vormt Michel als zanger het duo dat al vele jaren hoogstaande muziek maakt als Lone. Maar liefst zeven albums verschenen er van het duo. En ieder album werd lovend ontvangen door de muziekliefhebbers en poprecensenten.

Tekst & foto’s: Martin Reitsma

Michel zong in topband als Les Baroques, Ekseption, Brainbox, Amsterdam en het Delftse Alquin en dat is nog maar een greep uit een breed spectrum van bands waar hij ooit deel van uitmaakte. Ook met Rinus Gerritsen binnen Gerritsen & Van Dijk en Klaassen en van Dijk wist hij de harten van vele muziekliefhebbers te raken met zijn unieke stem.Michel mag je dan ook gerust scharen onder de absolute topzangers van ons land, terwijl op instrumenteel vlak ook Ferdinand Bakker tot de top behoort, en dit al gedurende vele decennia. Ik besef me dat ik hier superlatieven gebruik en bijzonder vlijend schrijf maar het is terecht, het is geen aanname om vast te stellen dat mijn mening gedeeld wordt door velen uit de vaderlandse popmuziek.
Van Dijk en Bakker hadden in Delft drie goede en ervaren muzikanten om zich heen verzameld, bassist Micha Kool, toetsenist Clemens Steenweg en drummer Jeroen Elfferich waarmee Lone voor deze avond bestond uit een vijfmans formatie die een ‘Dijk’ van een optreden op het podium bracht in het Delftse Hal 015. Het was uitverkocht en je merkte vooraf al dat dit een bijzondere avond zou worden en dat werd het!

“Dijk” van een optreden!
Lone opende met een onvervalste Alquinklassieker ‘Revolution Eve’ en hoor! ook geimproviseerd met een vleugje ‘Fool In The Mirror’ ‘ Old Man’s Country Land’ volgde, de toon was gezet voor een onvergetelijke avond. ‘Into The Great Wide Open’ van Tom Petty blijft een onvervalst klassieker, Lone liet er een prachtige eigen versie van horen.Vervolgens werd het publiek verrast met een aantal nummers van diverse Lone CD’s zoals ‘ Miles’ een indrukwekkende versie van ‘Stop All The Clocks’, hoe knap is het ook dat de albumversie tot in perfectie live werd gespeeld. Deze ‘funeral’ blues over het verlies van een geliefde’ is weer zo’n nummer dat je raakt.’Can I Get A Rise’ beklijfde evenals Straight From Heaven’ de onderlinge chemie tussen de muzikanten was hecht en goed. De wisselwerking met het publiek eveneens.Van Dijk zat tussen de nummers door weer eens ouderwets op zijn praatstoel, want naast zingen beheerst hij als geen ander de directe verbale interactie met zijn toehoorders. Vileine opmerkingen op het scherpst van de snede, cynisme met een knipoog en vrolijke kwinkslag, het publiek genoot ervan.’Wait For Me’ was het laatste nummer voor de pauze. Een aangrijpend nummer over asielzoekers die met elkaar ontberingen meemaakten, op een overvolle boot op de woeste zee.
De pauze betekende een weerzien tussen veel oude bekenden uit de popscene. Zo zagen we Robert Jan Stips, Alquinmuzikanten zoals saxofonist Ronald Ottenhof en toetsenist Dick Franssen met zijn vrouw Hannie. De crew van Alquin met Harry Kassing, Jan Veninga en Wilfred Halbe waren er. Auteur en popjournalist Constant Meijers, Wim van Velzen van Fleetwood Maniacs, Nathalie Kester en vele anderen. Het publiek was heel divers en naar Delft gekomen vanuit Odijk, Venlo, Utrecht tot Amsterdam en Schiedam om maar eens een aantal plaatsen te noemen.

Hees & Co
Met Ineke Bakker, de vrouw van Ferdinand werden herinneringen opgehaald aan het Delft uit begin jaren zeventig toen zij in het bedrijf van haar vader werkte, het bekende Hees & Co uit de Choorstraat dat een eigen popcorner had met veel LP’s en singles. Ineke vertelde dat de befaamde Flying Burrito’s er nog instore hebben opgetreden. Ze heeft alle befaamde Alquinjaren van nabij meegemaakt.

Tweede set
Van Dijk bedankte voor aanvang van het optreden een aantal mensen die Lone in de loop der jaren heeft bijgestaan en gepromoot.Ook in deze set luisterde het publiek vol overgave en muzikaal genot naar nummers als ‘You Gave Me Stories’, ‘Like A Mountain’ het krachtige ‘Jump’ het titelnummer van hun meest recente album ‘We Came A Long Way’ dat opnieuw tot in perfectie live werd gespeeld. ‘I Won’t Regret’ (’Blame me, dear world, that I just can’t stop your dirty wars, Please don’t judge me’.) Of het hoopgevende: ‘Its Alright’ (‘For now I will keep on believing Its Alright, Babe it’s alright’.) om te vervolgen met songs als:’You Tell Me’ ‘The Letter’ ‘Killer Remedy’ en het zo sfeervolle ‘The Lighthouse’. Van heerlijke bluesrockachtige nummers (Bluesy Roots) een vleugje Americana via uptempo songs en laidback ballads.
Veel van de teksten op ‘We Came A Long Way’ zijn geschreven door Ferdinand Bakker, teksten over het leven, de maatschappij, de tijd waarin we leven en de spanningsvelden in de wereld. Van Dijk en Bakker noemen het dan ook hun meest geslaagde album tot nu toe, binnen een rij van zeven albums die op zich al ieder zo sterk zijn. Tot enthousiasme van het publiek was de afsluiter van de avond opnieuw het titelnummer. Respect en waardering voor Lone en hun gastmuzikanten die in korte tijd een formidabel optreden hebben voorbereid en volledig waarmaakten op dit Delftse podium.

Melancholie en trots strijden om voorrang
Het afscheid liet Michel van Dijk niet onberoerd, enige melancholie maakte zich van hem meester in woord en gezichtsuitdrukking en ook bij Ferdinand zag je wat gebeuren. Wat wil je ook? Beide topmuzikanten hebben sinds 1974 met elkaar opgetreden binnen Alquin en Lone.Wat zal zijn publiek het straks gaan missen nu Michel stopt met zijn live-optredens. Maar gelukkig blijft hij wel opnemen, uiteraard met Lone, maar ook met Klaasssen & Van Dijk en Them2. Wie weet is zijn stem ook te horen op producties van Rinus Gerritsen.Na afloop tijdens de gezellige ‘afterparty’ vertelde Michel: ‘tegen 19:30 kwamen de bezoekers aan gedruppeld, Fer en ik hebben nog even bij de deur gestaan om onze vrienden kennissen en fans te verwelkomen. Rond 20:30 begonnen we, de zaal was vol, de lichten werden gedempt en onder een warm applaus betraden we het podium. Ik moet bekennen dat het afscheid me toch iets meer deed dan dat ik aanvankelijk wilde toegeven, en vergat hier en daar een woord of zinnetje.” De band speelde prima met Clemens, Jeroen en Mischa. Ferdinand en ik zaten tijdens het optreden ieder op een barkruk en we hadden vaak oogcontact terwijl we spelen, is hij erg stil, waardoor ik vermoed dat ons podiumafscheid hem ook wel raakt, ik klets maar een eind weg maak grapjes en geniet van het contact met ons publiek.Van Dijk besluit met de woorden: ‘jullie zijn nog niet van me af, doelend op zijn vele contacten op social media en al het moois dat we in de toekomst nog mogen horen van hem op geluidsdragers samen met muzikanten als Ferdinand Bakker, Rudy van den Berg en Marc Klaassen. Hun inspiratie, creativiteit en muzikaliteit is er nog altijd. Eigentijdse invloeden is combinatie met retrospectie.

Over het nieuwe album ‘We Came A Long Way’
De teksten hebben als vanouds een aansprekende diepgang, de arrangementen zijn zoals altijd goed uitgewerkt, de melodieën beklijven, en zijn aanstekelijk met bij bepaalde nummers ook een melancholieke inslag . Verhalen ook uit het leven van alledag en verpakt in een verbluffend goede muzikaliteit van topniveau.Het geeft het album de juiste balans, Een plezier om naar te luisteren. Schrijver dezes heeft dit inmiddels een aantal keren gedaan en hoort én geniet steeds weer van de muzikale genialiteit van het duo. Zij verbinden tekst en muziek op een magnifieke wijze. Wat Bakker nog altijd uit zijn snaren tovert is groots of het nou elektrisch is op zijn Gibson of via slide of akoestische gitaar, dit in aanvulling met de meeslepende, doorleefde stem van Van Dijk. Ze weten iedere keer weer te overtuigen. Ook de andere instrumenten op het album worden bespeeld door multi-instrumentalist Bakker met een uitzondering op 1 nummer waar we Kim Haworth (The Meteors) op drums horen.De nummers met invloeden uit de de folk, blues, rock, soul en Southern Rock zijn veelzijdig, met de nodige diepgang, originaliteit en doorleefdheid een lust voor het Oor.De recensies zijn dan ook opnieuw lovend. het album is zowel in de platenwinkels als bij Bennies Fifties, Museum RockArt en de digitale kanalen verkrijgbaar. Tussen alle mainstreampop in is dit album dan ook een verademing en zeer aan te bevelen. Kortom een album in balans.