Dubbel Delft 19/4

DELFT - Wie nu over de Lange Geer in Delft wandelt, ziet een rustige gracht met historische gevels en het robuuste Armamentarium aan de overzijde. Wat veel voorbijgangers niet weten: precies op deze plek lag tijdens de Tweede Wereldoorlog een door de Duitsers gebouwde brug. Een houten noodbrug, aangelegd rond 1942, met een duidelijk doel: militair transport. Het Armamentarium - oorspronkelijk gebouwd in de 17e eeuw als wapendepot voor het Staatse leger - werd tijdens de Duitse bezetting opnieuw in gebruik genomen als opslagplaats voor wapens en munitie. Vanwege de ligging in de binnenstad was het gebouw lastig bereikbaar met voertuigen. De bezetter liet daarom een brug aanleggen over de gracht bij de Lange Geer, zodat vrachtwagens en militaire voertuigen het terrein direct konden benaderen. De brug sloot aan op een speciaal daarvoor ingerichte toegangspoort in het gebouw. De constructie was eenvoudig: houten balken, stalen verbindingen, puur functioneel. Geen sier, geen brug voor de burger. Het was een brug van bezetting, gebouwd voor controle en efficiëntie. Onopvallend voor wie erlangs liep, maar van groot strategisch belang in de infrastructuur van de bezetter. Na de bevrijding verloor de brug haar functie. Toch bleef ze nog jaren liggen, als stille herinnering aan een beladen tijd. Pas in 1953 werd ze op verzoek van de gemeente afgebroken. De stad keerde terug naar haar oude ritme, het water weer open, de brug verdwenen. Vandaag rest geen spoor van het oude bruggetje, maar aan de andere kant van het gebouw is een nieuwe brug gebouwd. Die uitkomt op het terras van ‘Het Arsenaal’, een hotel annex congrescentrum en meer. Direct na de Tweede Wereldoorlog kreeg het pand de naam ‘Tuighuis’, een gevangenis voor landgenoten die in de oorlog ‘fout’ waren geweest.