Dubbel Delft 17/8

DELFT - Het is, zeker in de Delftse binnenstad, een apparaat dat je niet meer ziet: de emmerbaggermolen. Het woord dekt eigenlijk prima de lading: het is een werktuig in de baggerindustrie dat bagger met een emmerladder en baggeremmers van de waterbodem schept. Deze emmers worden rondgedraaid rondom de ‘ladder’ en scheppen daardoor erg nauwkeurig de bagger af. De baggermolen zelf staat eigenlijk gemonteerd op een stalen bak of ponton. Vanaf de voorsteven tot ongeveer in het midden in de bak in de lengte-as is er een insnijding (bun of beun genoemd) aangebracht. Midden op het vaartuig staat de ‘hoofdbok’, een van staal geconstrueerde portaal, waarop de emmerladder scharnierend rust. Deze emmerladder wordt aan de onderkant opgehangen aan de ladderbok, die aan de voorkant van de boot te zien is. In de ladderbok zit een hefmechanisme die de ladderbok op de gewenste diepte laat zakken om bij de bagger te kunnen komen. Ze zijn er van klein, zoals hier, tot heel groot. Het aantal emmers varieert en is afhankelijk van de capaciteit van de molen. De emmers hebben verwisselbare randen van gehard staal langs de bovenkant om de grond van de bodem af te schrapen. In de bodem van iedere emmer bevinden zich een of meer gaten, om het water, dat zich in de emmer bevindt, tijdens het ophalen zo veel mogelijk te laten wegvloeien. Tot zover een lesje baggeren. De Vlamingstraat en het Rietveld zijn qua waterbeheer vaak in het nieuws geweest. Ooit kwam het water soms tot aan de voordeuren van bewoners van deze grachten. Tegenwoordig kan het water door ‘klepstuwen’ beter worden gereguleerd. De gracht stamt uit de 14e eeuw en dankt de naam waarschijnlijk aan de vele Vlamingen die toen in de lakenindustrie werkten. Of het is Jan Vlaminc, ooit eigenaar van veel land rondom dit water.