Prix de Paul

DELFT - Paul Tétar van Elven (1823-1896) was een gepassioneerd historieschilder. Tijdens de tentoonstellingen van Levende Meesters toonde hij dan ook voornamelijk historiestukken. Ook in de collectie van Museum Paul Tetar van Elven vormen historiestukken het omvangrijkste deel. Bovendien werd bij Arti et Amicitae van 1934 tot 1988 met enige regelmaat een wedstrijd georganiseerd die zijn naam droeg. De prijswinnende werken van onder meer Peter van Houten, Jaap Siemons, Jaap Luttge, Daan Schwagermann, Willem Thijs en Marga de Jager zijn tot en met 3 november te zien in het museum. 

Paul was als kunstschilder met name actief tussen 1845 en1870, de nadagen van de romantiek. Nieuwe stromingen zoals het realisme en het impressionisme braken met de traditionele ideeën die op de kunstacademies werden onderwezen. Dit was de ondergang van de historieschilderkunst. 

Paul zelf deed een ultieme poging om de historieschilderkunst te redden. In 1887 legde hij zijn ideeën vast in zijn testament. Er moest een museum komen in zijn woonhuis in Delft met daarin zijn werk en zijn verzamelingen. En er moest een fonds komen onder beheer van Arti et Amicitiae, zodat elke vier jaar een wedstrijd kon worden uitgeschreven voor jonge historieschilders. Zij konden met het beste historiestuk ‘naar den klassieken tijd’ een beurs winnen voor een studie in het buitenland. Dit was ontleend aan de bekende Prix de Rome, bedacht door Lodewijk XIV om kunstenaars in Rome de kunst uit de oudheid en de renaissance te laten bestuderen. 

Paul Tétar overleed in 1896. In een In Memoriam werd hij ‘de laatste der historieschilders’ genoemd. Pas na het overlijden van Pauls tweede echtgenote Helena van Duuren in 1925 werd het Paul Tétar van Elvenfonds opgericht. Tussen 1934 en 1988 werden wedstrijden georganiseerd.