Hoe is het nu met Quirinus van Niel?

Quirinus van Niel (59) begon als kleine jongen al met honkballen bij Blue Birds in Delft. Inmiddels zijn we 50 jaar verder en is ‘Q’ nog altijd lid! Onlangs werd dit jubileum goed gevierd in Gasterij ‘t Karrewiel.

Door Frank van der Steen

Hoe bent u ooit begonnen met honkballen?
Dat is eigenlijk gekomen door mijn vader. Mijn vader reed altijd op de brommer en kwam toevallig een keer langs het complex aan de Schoenmakerstraat. Hij vond de sport wel interessant en is toen lid geworden van de Blue Birds. Hierna ben ik als 9-jarige ook lid geworden!

Wat vond u zo leuk aan honkbal?
Ik vind honkbal een hele bijzondere teamsport. Het is een balsport, maar tegelijkertijd ook een denksport! Je moet altijd vooruit denken over wat je na een actie gaat doen. De individuele prestatie telt als eerste, want als je een bal mist kan je teamgenoot ook niks doen! Ik ben begonnen bij de pupillen en mijn eerste coach was Harry Heniger, die mij het honkbal een beetje heeft geleerd.

Wat zijn mooie momenten uit die tijd?
In de pupillen speelden we in Wassenaar een wedstrijd tegen een team met Amerikaanse pupillen uit een consulaat. Dat was altijd grappig en lastig, want zij speelden met zachtere ballen! Deze ballen stuiterde meer en leken net stuiterballen, waardoor het voor ons een stuk lastiger werd. Bij die Amerikanen zat het honkbal in hun bloed en je kon goed merken dat ze heel ervaren waren.

Waar ging u na de pupillen spelen?
Omdat ik al op jonge leeftijd ging werken, waardoor ik niet vaak kon trainen, ging ik na de jeugd naar een aspirantenteam. Hier heb ik even gespeeld, maar daarna ging ik al best snel naar de senioren. In de senioren heb ik nooit heel hoog gespeeld, wat ook kwam omdat ik in de scheepvaart werk. Ondanks dat heb ik zeker wel een aantal mooie momenten meegemaakt. Toen ik in Blue Birds 5 speelden we nog met houten knuppels, wat nu allemaal aluminium is geworden. Ik sloeg toen een keer een homerun, wat best bijzonder was met een houten knuppel. In totaal heb ik drie keer een homerun geslagen.

Inmiddels bent u al 50 jaar lid?
Dit jaar ben ik inderdaad maar liefst 50 jaar lid van Blue Birds. Voor mij is Blue Birds echt een familievereniging, waar gezelligheid voorop staat. Omdat ik hier al zo lang ben ken ik hier heel veel mensen, die ook al langere tijd lid zijn. Ik speel op dit moment zelf nog in Blue Birds 3, maar heb sinds een tijdje ook een aantal taken overgenomen van Aad van den Bos. Ik zorg nu voor het vuilnis, zodat het complex een beetje netjes blijft. Daarnaast vul ik ook de koelkasten bij, ik wil Aad graag een beetje ontlasten.

Is uw 50-jarig jubileum nog gevierd?
Vorige week zondag had het bestuur een jubileumfeestje voor mij geregeld bij ‘t Karrewiel. We gingen eerst een uurtje bowlen en hebben daarna met iedereen gegeten. Onder andere het bestuur, wat oud teamgenoten en mijn huidige teamgenoten waren aanwezig. Ik kreeg nog een speciaal Blue Birds shirt met ‘Q 50’ achterop!

Wil je nog iemand bedanken?
Mandy Jungschlager betekent heel veel voor mij. Zij is bestuurslid en ik ken haar al 42 jaar. Toen ik altijd verslagen schreef voor de Blue Birds controleerde ze mijn teksten altijd op spelfouten, ik ben zelf namelijk laaggeletterd. Ik ben heel erg blij met haar hulp.