Anijs: Een eeuwenoude smaakmaker

DELFT - Ricard, absint, raki, arak, Bènédictine en ouzo. Exotisch klinkende dranken met één gemene deler: ze smaken naar anijs. En de lijst is nog niet eens compleet. En exotisch? Ook op en top Nederlandse likeurmakers gebruiken anijs al eeuwen als smaakmaker, vertelt Bart Kooiman van De Wijnstok in de Frederik Hendrikstraat.

Anijs, de wetenschappelijke naam is Pimpinella Anisum, is een plant. Oorspronkelijk groeide hij in het oostelijke deel van het Middellandsezeegebied en in West-Azië. Niet verwonderlijk dus dat de meeste mediterrane landen wel een anijsdrankje hebben. Het Griekse ouzo en het Turkse raki zijn twee van de bekendste, en de twee landen twisten nog steeds over wie er nou de eerste was. Maar misschien waren het wel de Egyptenaren, want er zijn aanwijzingen dat die al in 1500 voor Christus anijs gebruikten, onder andere voor medicinale toepassingen. Een drank ervan stoken, daar is wel meer voor nodig, zo weet Bart Kooiman. “Om alcohol te maken heb je iets nodig dat je kunt vergisten. Iets dat voldoende suikers bevat. In noordelijke landen is dat bijvoorbeeld graan. Zo krijg je bier. In de Mediterrane landen zijn druiven vaak de basis van alcoholische drank, vandaar de wijncultuur. Maar ook de beste ouzo’s worden van druiven gestookt. Daarna kan de drank op smaak worden gebracht met kruiden en dergelijke. Zoals anijs dus. “Al naar gelang van het destillatieproces en de hoeveelheid kruiden krijg je zo een milde zoete ouzo als Helenas, of juist een wat scherpere variant zoals Ouzo12.” 

Fris
Het verbaast Bart ook niet dat anijsdranken juist ook populair zijn in de wat warmere landen: “Een tint anijs geeft de drank een bepaalde frisheid mee. Je kunt hem dan ook het beste verdund met water en ijskoud drinken, direct uit de vriezer of on the rocks. En dat geldt ook voor veel andere anijsdranken. Cocktails met anijs zijn er dan weer een stuk minder, en ook dat begrijpt Bart wel: “Je moet anijs voorzichtig doseren zodat je wel de frisse tint krijgt, maar iets teveel en het wordt te overheersend. Anijs wordt van oudsher wel geregeld verwerkt in likeuren. “Als handelsnatie brachten we anijs en ook het Steranijs (een specerij uit Azië met een vergelijkbare smaak) al in vroeger tijden mee naar Nederland. In de zeventiende eeuw werd aan bevallen vrouwen een likeur met anijs gegeven, de zogenaamde anisette of kraamanijs. Tegenwoordig blijft het bij beschuit met muisjes, waar ‘toevallig’ óók anijs in zit.” Andere Nederlandse likeuren met anijs zijn bijvoorbeeld Hagel en Donder van Hooghoudt en Kruide Baggâh van Van Kleef.” Meer weten? Bart verwelkomt je graag bij De Wijnstok voor persoonlijk advies.
https://www.de-wijnstok.nl.