Dubbel Delft 5/10

DELFT – Als brandstof voor fabrieken werd tot in de 18e eeuw vooral hout gebruikt. Steenkool werd steeds meer bereikbaar doordat er dieper in de grond gegraven kon worden. Deze zwarte brandstof leverde vijf keer meer energie op. In een hoog tempo werd het de belangrijkste brandstof in de wereld. Tijdens die industriële revolutie wordt steenkool ook een belangrijke brandstof in Nederland. In Limburg worden talloze mijnen geopend om steenkool te winnen uit de bodem. De fabrieken van Van Marken, zoals de gebouwen van Calvé, gebruiken veel steenkool en door het graven van een eigen haven kunnen de schepen met steenkool makkelijker hun lading lossen. In 1913 wordt er een bruggetje gebouwd over de ingang van deze Calvéhaven. De officiële naam van deze brug aan de Wateringseweg is Kolenhavenbrug, maar in Delft heet het al snel het Calvébruggetje of het Kippebruggetje; die laatste naam omdat men het wel een erg smal en hoog gevaarte vindt. Op de foto van Tiemen uit 1979 is links de zo herkenbare Calvésilo te zien en rechts een aantal gebouwen van het bedrijf langs de haven. De haven werd ook gebruikt om miljoenen kilo’s pinda-noten te kunnen aanvoeren. Grote graanelevatoren zogen de lading op om deze naar de lostoren of de silo over te brengen. De skyline wordt blijvend veranderd als ook de silo in 1995 aan de slopershamer moet geloven. Als het bruggetje omhoog moest om een of meerdere schepen door te laten kon je daar rustig de tijd voor nemen. Er kwamen dan twee mannen die aan een met de hand bedienbare lier draaiden om de brugdelen omhoog te krijgen. Vervolgens tuften dan de schepen voorbij en werden de handelingen in omgekeerde richting uitgevoerd. De brug is nu gelijkvloers en de bediening is modern, maar wachten hoort er nog steeds bij.