Dubbel Delft 29/6

DELFT – Macht en aanzien speelde bij het bouwen van een kerk een belangrijke rol: het gebouw moest dat uitstralen. Populair gezegd: wie heeft de grootste en de mooiste. Ook in Delft was men in vroeger eeuwen daar mee bezig. Het kerkelijk leven is in Delft door de eeuwen heen goed ontwikkeld, de stad kent een rijke kerkhistorie. De geschiedenis die de kerken, kerkjes en kapellen hebben doorgemaakt maakt duidelijk hoezeer de kerk een onderdeel was en deels is van een stad in ontwikkeling. Onderdeel van het stadsleven, perioden van opbloei en terugval en met, in Delft, een stevige christelijke signatuur. De oorspronkelijke Hippolytuskerk was de Oude Kerk aan de Oude Delft. In 1573, tijdens de reformatie, werd in Delft het katholicisme verboden. Het kerkgebouw werd in gebruik genomen voor de protestantse eredienst. De katholieken van Delft namen hun toevlucht op het Bagijnhof. De begijnen waren geen formele kerkelijke organisatie, zoals kloosters en parochies dat wel zijn. Zodoende werden zij niet onteigend en bleven zij beschikken over hun gebouwen en middelen van bestaan. Voor de bouw van de Hippolytuskerk waren een aantal factoren van belang. De bevolking van Delft groeide, en dus ook het katholieke volksdeel; er was simpelweg meer kerkruimte nodig. Ten tweede kregen katholieken steeds meer vrijheid, onder andere de vrijheid om zich te organiseren in kerkelijke structuren. Nadat in 1848 de godsdienstvrijheid in de grondwet was verankerd werd de Hippolytuskerk aangewezen als hoofdkerk van het dekenaat Delfland. De franciscanen waren sinds 1875 alweer bezig een nieuwe en veel grotere kerk te bouwen, de huidige Maria van Jessekerk. Een nieuwe Hippolytuskerk was het antwoord. De bouw startte in 1884 en de kerk werd ingewijd in 1885. De kerk overtrof niet alleen de kerk van de Jozefparochie, maar deed ook niet onder voor de twee middeleeuwse kerken: de kerk telde mee. Een eeuw lang zou de Hippolytuskerk gezichtsbepalend zijn voor de skyline van Delft. De kerk werd alleen nooit afgebouwd. Was evenwel nooit voltooid. De toren zou met zijn spits net iets hoger worden dan de toren van de Nieuwe Kerk. De hoogste dus. Van deze toren is alleen het onderste deel afgebouwd. Uiteindelijk werd de kerk in 1974 gesloopt.