Dubbel Delft 8/6

DELFT - Paul Weesie, hoofd besteller van de toenmalige PTT, gefotografeerd op de Groenlandselaan in 1932. Het ‘Staatsbedrijf der Posterijen, Telegrafie en Telefonie’ begon in 1928 en is decennia lang een vertrouwd begrip als het gaat om postbezorging. De postbode, in uniform, met posttas en PTT-pet, was voor veel mensen het contact met de buitenwereld. Brieven, kaarten, pakjes, het waren de ultieme zaken waarmee je familie, vrienden, collega’s en de overheid kon bereiken. Postbodes hadden vaak een eigen wijk en kenden daar zo ongeveer iedereen. Stond er op een envelop ‘Monique - Groenlandselaan’ dan wist de postbode meestal wel dat daarmee de roodharige dame op nummer 80 werd bedoeld. Je begon bij de PTT als hulpbesteller en werd opgeroepen als het druk was, een collega ziek, en rond de feestdagen. Na hulpbesteller kon je besteller, hoofdbesteller of besteller-voorman worden. Die laatste had bijvoorbeeld de leiding in de bestelzaal waar de post werd gesorteerd. Die was ooit te vinden aan de achterkant van het postkantoor aan de Hippolytusbuurt: hele lange rijen kastjes waar per straat, per wijk de post werd gesorteerd. Naast leiding geven aan collega’s was een voorman ook bezig met het invullen van de dienstroosters en aanverwante administratie en het behandelen van klachten. Post bezorgen was vaak een zaak van vroeg opstaan, zowel bij prachtig als slecht weer. Ooit moest de post met een bakfiets worden opgehaald bij de trein. Ook moesten de bussen in de stad worden gelicht. Normaal was toen een 48-urige werkweek en twee postbestellingen per dag. Het is bijna niet meer voor te stellen, maar postbezorgers liepen soms met enorm veel geld op zak. Ze moesten kwitanties innen bij de mensen thuis, of juist uitbetalen, zoals de AOW. Dat leverde wel vaak weer sigaren of andere feestelijkheden op van tevreden klanten. De Groenlandselaan wordt al in 1739 vermeld in de Delftse geschiedenisboeken en dankt de naam zeer waarschijnlijk aan de toegang die je hier had tot een aantal tuinen die tussen de Oostpoort en de Koepoort lagen. Zoals de groentekas die is te zien op de oude foto. De oude Groenlandselaan ging ooit over de Stalpaert van der Wielenweg verder. De huizen daar zijn afgebroken om plaats te maken voor nieuwbouw.