Gedoe om een poortje

DELFT - Het is 1976, Nederland is zich steeds bewuster geworden van de historische waarde van haar gebouwen en ander erfgoed. Zo ook mevrouw Waller te Klein-Vrijenban. Zij had een zandstenen poortje, dat dateerde van omstreeks 1625, in haar tuin.

Door Jeroen Stolk

In deze tuin vonden bepaalde jeugdactiviteiten plaats, wat reden was voor deze dame om een veiliger bestemming te zoeken voor het object. Het poortje dat versierd was met vruchtentrossen, voerde bovenin het familiewapen van het geslacht Elsevier. Oorspronkelijk had het in het pand Koornmarkt 48 gestaan, maar was verplaatst naar Nieuwe Plantage 17. Mevrouw Waller bood de Gemeente Delft aan het poortje te schenken zodat het voor de stad bewaard zou blijven. Het zou geplaatst worden bij de ingang van de museumtuin aan het Agathaplein. Had mevrouw Waller een sterk ontwikkeld historisch besef, bij de gemeenteraad was dat er nog onvoldoende. In plaats van onderzoek te verrichten, stelde men dat de familie Elsevier met veel steden binding had, maar niet met Delft. Mevrouw Waller vernam uit de media: “Heel aardig dat u het wilt schenken, maar het hoort niet in Delft”. Dat laatste was overigens onjuist. In ‘Scijlder tot Delff’ lezen we dat kunstschilders Louis en Johannes Elsevier in Delft woonden en werkten. Louis Elsevier had zijn eigen drukkerij aan de Koornmarkt. Toch is het niet waarschijnlijk dat Louis zelf het poortje liet maken. De datering is als gezegd 1625. Louis was toen pas 15 jaar oud. Hieruit volgt dat ofwel de datering onjuist is dan wel het poortje door een eerdere generatie geplaatst is. Wat er uiteindelijk met het poortje gebeurd is, blijft onduidelijk. De gulle geefster trok namelijk verbolgen haar aanbod aan de Gemeente Delft in.