Afbeelding

Hoe is het nu met Michiel Wiegman?

sport Hoe is het nu met?

Michiel Wiegman (67) begon op jonge leeftijd met judoën in Sporthal De Buitenhof. Al snel kreeg hij interesse in het menselijk lichaam en begon hij met krachttraining, iets waar hij nooit meer mee gestopt is. Nog steeds vertelt hij vol trots en enthousiasme over zijn eigen onderneming en grote passie: The Fitnessclub Delft.

Wanneer begon je met judoën?
Toen ik een jaartje of 7 was ben ik via mijn ouders begonnen met judoën in Sporthal De Buitenhof. Mijn vader werkte destijds voor de gemeente Delft in de sporthal en mijn moeder werkte later nog in het restaurant. De sporthal voelde echt als mijn tweede thuis, ik ben daar opgegroeid en ik ben er altijd mee verbonden gebleven. Dit was echt een fantastisch mooie tijd! Ik kreeg les van Joop Gouweleeuw en bleek al snel een behoorlijke judoka te zijn. Door het judoën ben ik uiteindelijk ook met krachttraining begonnen, want ik wilde sterker worden!

Je was al op jonge leeftijd gek van het menselijk lichaam?
De krachtsport en het menselijk lichaam fascineerden mij inderdaad al toen ik een jaar of 12 was. Ik vond alle spieren interessant en begon gelijk alle plaatjes uit mijn hoofd te leren! Om deze reden wilde ik vroeger ook altijd fysiotherapeut worden. Als jong ventje was ik altijd bezig met het analyseren van het menselijk lichaam om te kijken waar je de meeste kracht uit kon halen. Ik kreeg van mijn ouders mijn eigen halters, zo ben ik thuis begonnen met trainen! Dit heeft mij heel erg geholpen om heel sterk te worden en goede rug- en schouderspieren te krijgen.

Je bleef ook doorgaan met judoën?
Ja, ik werd door mijn kracht ook steeds beter in judo. Ik was snel en sterk en had vrijwel alles in huis om een goede judoka te worden. Ik was alleen niet echt een technische judoka, zoals mijn maatje Willem Haket dat wel was. Ik stond maar twee keer per week op de mat en deed zo nu en dan een wedstrijdje. Toch won ik vrijwel alle wedstrijden, ik verloor eigenlijk alleen van judoka’s die echt dagelijks op de mat stonden. Dit was dan vooral op basis van techniek, want op kracht kon ik het van iedereen winnen!

Bij welke sportschool ben je uiteindelijk begonnen?
Ik ben via Leo Romberg van Aquariumhuis Romberg voor het eerst in aanraking gekomen met een sportschool. Leo trainde destijds bij Olympus, een heel klein sportschooltje in de Havenstraat. Toen ik 16 was ben ik daar begonnen met trainen en ik ben nooit meer gestopt! Hier ben ik ook begonnen met bodybuilden, waar ik me steeds verder in ben gaan ontwikkelen. Bij Olympus trainde ik een tijdje met John Schreuder, die toen al Nederlands kampioen was geworden en echt een soort mentor voor mij was. Dit deed ik allemaal naast het judoën.

Had je bepaalde voorbeelden?
Al jarenlang is Arnold Schwarzenegger mijn idool, ik vind hem de mooiste bodybuilder aller tijden. Ieder boek van Schwarzenegger heb ik gelezen, of ze nou in het Engels waren of in het Duits! Ook nam ik zijn trainingsmethode over, want toen waren er nog niet zoveel hulpmiddelen als nu. Zo werd ik een steeds betere bodybuilder en toen ik 18 was ging ik ook wedstrijden doen. Ik weet nog goed dat ik een wedstrijd had, maar dat mijn vader de dag ervoor zijn 50e verjaardag vierde in de sporthal. Ik wilde mezelf tijdens dit feest even lekker ‘volladen’ met koolhydraten, maar in plaats daarvan had ik waarschijnlijk iets verkeerds gegeten! Hierdoor hield mijn lichaam veel vocht vast en was ik op de dag van de wedstrijd een ‘spons’, zoals wij dat noemen!

Je bent ook nog gaan powerliften?
In die tijd was ik mijn zinnen al een tijdje aan het verzetten naar het powerliften. Ik had een keer een wedstrijd gezien en dat leek me hartstikke leuk, en daarnaast was ik ook best sterk met kniebuigen en bankdrukken. Toen ik voor het eerst meedeed aan een wedstrijd werd ik gelijk tweede, achter winnaar Simon Wulfse! Dat is voor mij het zetje geweest om door te gaan met powerliften en te stoppen met bodybuilden. Ik ging toen van zes naar drie trainingen per week, maar werd nog steeds zwaarder en groter! Zo kwam ik tot de ontdekking dat rust en herstel heel belangrijk is voor je spieren, zelfs belangrijker dan dat keiharde trainen. Uiteindelijk ben ik vijf keer Nederlands kampioen powerliften geworden!

Toch had je nog een andere droom?
Op jonge leeftijd droomde ik er al van om een eigen sportschool te openen. In 1987 stopte ik met powerliften en opende ik met Bodyline Delft mijn eerste sportschool! Na vier jaar verhuisden we naar een groter pand en weer vier jaar later kocht ik er een stuk bij van het oude ziekenhuis. De verbouwingen deed ik allemaal zelf, uiteraard wel met hulp van vrienden en familie. Dit was een hectische, maar vooral mooie tijd.

Wat doe je tegenwoordig?
In 2013 ben ik aan de Schieweg begonnen met Mega Fitness Delft, een low budget sportschool. Hier is dit concept helaas nooit aangeslagen, waardoor ik in 2022 mijn formule heb omgegooid naar The Fitnessclub Delft. Dit is ongetwijfeld de beste keuze uit mijn leven geweest! De fitnessbranche is altijd in ontwikkeling en ik bezoek elk jaar alle beurzen, zelfs in het buitenland. Alles wat ik doe doe ik voor mijn trouwe leden, zij zijn de ambassadeurs van mijn sportschool! De sportschool is mijn lust en mijn leven, dat is voor mij de gouden sleutel voor het huidige succes!